„Mazurek Dąbrowskiego” to hymn państwowy Polski — pieśń, która narodziła się na obczyźnie, w czasie gdy Polski nie było na mapach, a mimo to niosła wiarę w jej odrodzenie. Zaczyna się od słów „Jeszcze Polska nie zginęła”.
Słowa napisał Józef Wybicki w 1797 roku we Włoszech, dla Legionów Polskich generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Legiony, walczące u boku Francji, skupiały Polaków marzących o powrocie do ojczyzny, którą zaledwie dwa lata wcześniej wymazały z mapy rozbiory.
Sens pieśni streszcza jej początek: naród żyje, dopóki żyją Polacy, a utraconą ojczyznę można wywalczyć. W czasach niewoli był to potężny znak nadziei; pieśń szybko stała się nieoficjalnym hymnem narodowym.
Choć popularna była od dawna, oficjalnym hymnem państwowym „Mazurek Dąbrowskiego” został uznany dopiero 26 lutego 1927 roku. Do dziś towarzyszy najważniejszym uroczystościom państwowym.
Melodia i przesłanie polskiej pieśni inspirowały ruchy narodowe innych Słowian. Nawiązania do „Mazurka” można odnaleźć w hymnach i pieśniach patriotycznych powstających w XIX wieku w tej części Europy.
„Mazurek Dąbrowskiego” (pierwotnie „Pieśń Legionów Polskich we Włoszech”).
Józef Wybicki, w 1797 roku.
We Włoszech, w Reggio nell’Emilia.
Od 26 lutego 1927 roku.
Treść to samodzielna synteza faktów z wielu źródeł (nie kopia), zgodna z licencją CC-BY-SA.