Gleby strefowe (bielicowe, brunatne, czarnoziemy, laterytowe) vs astrefowe (mady, rędziny, bagienne, górskie), układ stref glebowych, gleby Polski i żyzność a użytkowanie.
Rozróżnić gleby strefowe od niestrefowych
Strefowe — ich rozmieszczenie w dużej skali silnie nawiązuje do klimatu i roślinności (bielicoziemne, brunatne, płowe, czarnoziemy). Niestrefowe (starsza terminologia: astrefowe/śródstrefowe) — o występowaniu decyduje czynnik lokalny (osad rzeczny, skała węglanowa, woda, erozja). Klimat nadal wpływa na wszystkie.
Traktować podział jako model geograficzny
Strefowe–niestrefowe to szkolny model wyjaśniający rozmieszczenie gleb, nie pełna systematyka. Współczesne klasyfikacje (Systematyka gleb Polski, WRB) rozpoznają gleby po poziomach i cechach diagnostycznych profilu.
Rozpoznać procesy diagnostyczne
Bielicowanie (jasny E + poziom spodic), brunatnienie (przemiany minerałów), płowienie (przemieszczanie iłu), proces czarnoziemny (akumulacja materii + bioturbacja). Proces potwierdza nazwę gleby.
Scharakteryzować gleby niestrefowe
Mady (osad rzeczny, warstwowany), rędziny (skała węglanowa, często płytkie), gleby organiczne/glejowe (nadmiar wody), gleby inicjalne (świeże lub erodowane powierzchnie). Ich żyzność jest zróżnicowana.
Ocenić żyzność i użytkowanie osobno
Żyzność wynika z właściwości gleby; urodzajność i przydatność rolnicza zależą też od klimatu, rzeźby, melioracji i gospodarowania. Typ gleby nie przesądza o sposobie użytkowania.
Zadania dotyczące typów gleb mogą wymagać rozpoznania gleby na podstawie profilu, klimatu, roślinności, materiału macierzystego lub położenia, odróżnienia układu strefowego od wpływu czynników lokalnych, wyjaśnienia procesu glebotwórczego oraz oceny przydatności gleby z uwzględnieniem jej właściwości. Temat łączy pedosferę z klimatem, roślinnością i rolnictwem. Liczba i punktacja zależą od konkretnego arkusza.
Najważniejsza idea
Model szkolny a klasyfikacja naukowa
W geografii szkolnej grupujemy gleby na strefowe i niestrefowe, żeby wyjaśniać ich rozmieszczenie na Ziemi. To wygodny model, ale nie kompletna systematyka: współczesne klasyfikacje (Systematyka gleb Polski, wyd. 6; międzynarodowa WRB) rozpoznają gleby przede wszystkim po mierzalnych cechach profilu i poziomach diagnostycznych. Dlatego nazwę typu zawsze potwierdzaj procesem i cechami (np. jasny poziom E i poziom wzbogacenia → bielicowanie), a nie samą strefą klimatyczną. Starsze terminy „astrefowe/śródstrefowe" traktuj jako pomocnicze — podstawowy termin to gleby niestrefowe.
Zapamiętaj
Zasada premium: pytaj, co wyjaśnia rozmieszczenie — i potwierdź procesem
Rozpoznanie zacznij od skali danych i pytania: co lepiej tłumaczy występowanie gleby? Rozległy układ zgodny z klimatem i roślinnością → gleba strefowa. Lokalne położenie — dolina rzeki, skała węglanowa, mokradło, świeży osad → gleba niestrefowa. Ale to nie oznacza „niestrefowa = klimat bez znaczenia": klimat nadal steruje procesami. Nazwę potwierdź procesem diagnostycznym (bielicowanie, brunatnienie, płowienie…), a żyzność i użytkowanie oceniaj osobno.
Klimat silnie steruje wietrzeniem, obiegiem wody i aktywnością biologiczną, dlatego w dużej skali gleby układają się w strefy nawiązujące do klimatu i roślinności. To jednak szerokie, nieregularne obszary, a nie idealne pasy równoleżnikowe — granice modyfikują kontynentalizm, prądy morskie, wysokość, rzeźba, materiał macierzysty i człowiek.
W wielu miejscach o glebie decyduje przede wszystkim czynnik lokalny:
To gleby niestrefowe — ich występowanie lepiej tłumaczy lokalny czynnik niż sama strefa. Ale klimat nadal na nie wpływa (tempo przemian, materia organiczna, woda). Kluczowa idea: rozpoznanie to rozumowanie z wielu danych, potwierdzone procesem — nie odczyt z jednej szerokości geograficznej.
Model szkolny
Strefowe (klimat + roślinność organizują układ) vs niestrefowe (lokalny czynnik dominuje). To model rozmieszczenia, nie pełna systematyka.
Proces potwierdza nazwę
Bielicowanie (E + spodic), brunatnienie, płowienie, proces czarnoziemny. Nazwę gleby wyprowadzaj z procesu i cech profilu.
Żyzność ≠ użytkowanie
Żyzność z właściwości gleby; użytkowanie zależy też od klimatu, rzeźby, melioracji. Nie każda mada/rędzina jest najwyższej klasy.
| Środowisko (model) | Gleba (kategoria szkolna) | Proces / uwaga |
|---|---|---|
| Chłodny, wilgotny, las iglasty, piaski | Gleby bielicoziemne | Bielicowanie: jasny E + poziom wzbogacenia (spodic) |
| Las liściasty, materiał gliniasty | Gleby brunatne | Brunatnienie: przemiany minerałów, brunatne otoczki żelaza |
| Las liściasty/mieszany | Gleby płowe | Płowienie: przemieszczanie iłu z E do poziomu iluwialnego |
| Step, traworośla, klimat sezonowy | Czarnoziemy | Duża biomasa korzeni + bioturbacja + ograniczone wymywanie zasad |
| Wilgotne tropiki, stare powierzchnie | Silnie zwietrzałe gleby (ferralitowe) | Szeroka kategoria — nie jeden identyczny profil |
Zapamiętaj
Brunatnienie, płowienie i bielicowanie to różne procesy
Gleb brunatnych i płowych nie wolno łączyć w jeden typ. Brunatnienie — przemiany minerałów i powstawanie brunatnych otoczek związków żelaza (gleby brunatne). Płowienie — przemieszczanie drobnych cząstek ilastych z poziomu eluwialnego do iluwialnego (gleby płowe). Bielicowanie — w kwaśnym środowisku związki organiczne uczestniczą w przenoszeniu glinu i żelaza z jasnego poziomu E do poziomu spodic niżej (gleby bielicoziemne). Proces potwierdza nazwę.
| Gleba niestrefowa | Czynnik lokalny | Uwaga (żyzność zróżnicowana) |
|---|---|---|
| Mady | Osad rzeczny (często warstwowany) | Piaszczyste/pyłowe/ilaste; część za wałami bez świeżego namułu |
| Rędziny | Skała węglanowa (wapień, gips) | Zasobne chemicznie, ale często płytkie, kamieniste, przesychające |
| Gleby organiczne / glejowe | Nadmiar wody (podtopienie) | Torf (częściowo rozłożone szczątki) lub oglejenie gleb mineralnych |
| Gleby inicjalne | Świeża lub erodowana powierzchnia | Młode, słabo rozwinięte — też poza górami (wydmy, osady, stoki) |
Szybka zasada
Gleby Polski — dane przybliżone z legendą
W szkolnym zestawieniu mapowym gleby brunatne i płowe zajmują łącznie około 52%, a gleby bielicoziemne i rdzawe około 25–26% (nie wyłącznie „bielicowe"). Czarnoziemy to około 1%, mady około 5%. Dokładne wartości zależą od przyjętej klasyfikacji, skali mapy i sposobu agregowania jednostek — dlatego zawsze podawaj je z legendą, źródłem i rokiem. To zagregowane jednostki mapowe o zróżnicowanych właściwościach, nie jednorodne obszary.
Szybka zasada
Gleby strefowe i niestrefowe
Strefowe — ich rozmieszczenie w dużej skali silnie nawiązuje do klimatu i roślinności (bielicoziemne, brunatne, płowe, czarnoziemy). Niestrefowe — ich występowanie i cechy są silnie kontrolowane przez czynnik lokalny (osad rzeczny, skała węglanowa, nadmiar wody, erozja). To model geograficzny, nie pełna systematyka; klimat oddziałuje na obie grupy.
Szybka zasada
Czarnoziem
Bardzo żyzna gleba obszarów trawiastych: duża biomasa korzeniowa dostarcza materię organiczną w całej górnej części profilu, bioturbacja tworzy trwałe agregaty, a ograniczone wymywanie zasad daje wysokie wysycenie kationami. W wielu regionach rozwinęły się na lessach i innych zasobnych materiałach pylastych, ale „less" nie jest warunkiem definicyjnym.
Szybka zasada
Gleby bielicoziemne
Rozwijają się szczególnie na ubogich, piaszczystych materiałach pod kwaśną roślinnością (las iglasty). Mają jasny poziom eluwialny (E) i poziom wzbogacenia w związki organiczne, żelazo i glin (spodic). W Systematyce gleb Polski bielice i gleby bielicowe są odrębnymi jednostkami — nie są bezwarunkowymi synonimami.
Szybka zasada
Mada
Gleba rozwijająca się z osadów rzecznych, często warstwowanych. Jej uziarnienie (piaszczyste, pyłowe, ilaste), wiek, stosunki wodne i użytkowanie są zróżnicowane — dlatego żyzność i przydatność rolnicza mad są różne. Część mad znajduje się dziś za wałami i nie otrzymuje świeżego namułu.
Szybka zasada
Żyzność, urodzajność, przydatność, bonitacja
Żyzność — naturalna zdolność gleby do zaspokajania potrzeb roślin. Urodzajność — możliwość uzyskania plonu w konkretnych warunkach gospodarowania. Przydatność rolnicza — ocena gleby wraz z siedliskiem i wymaganiami upraw. Klasa bonitacyjna — administracyjno-użytkowa ocena jakości gruntu. To odrębne pojęcia; wysoka żyzność nie oznacza automatycznie najwyższej klasy.
Figura 1 · Typy genetyczne gleb
Klimat czy czynnik lokalny — jak rozpoznać typ gleby
Dane → proces → strefowa/niestrefowa → typ → żyzność i użytkowanie osobno.
Najpierw odczytaj dane (jedna cecha nie wystarcza)
Co najlepiej wyjaśnia rozmieszczenie?
STREFOWA
rozległy układ zgodny z klimatem i roślinnością (granice nieregularne)
Gleby bielicoziemne
piasek + kwaśna ściółka → bielicowanie (jasny E + poziom spodic)
Czarnoziem
traworośla + duża biomasa korzeni → akumulacja materii + bioturbacja
Klimat silnie organizuje układ — ale nie działa sam.
NIESTREFOWA
lokalne położenie, skała, woda lub młody osad dominuje
Mada · osad rzeczny (warstwowany)
żyzność zróżnicowana
Rędzina · skała węglanowa
często płytka, kamienista
Gleba organiczna / podmokła · nadmiar wody
torf lub oglejenie
Gleba inicjalna · świeża / erodowana powierzchnia
słabo rozwinięty profil
Klimat nadal wpływa na procesy.
Brunatnienie
brunatny poziom przemian minerałów
Płowienie
ubytek iłu wyżej → akumulacja niżej
Bielicowanie
jasny E + poziom spodic
Żyzność
materia org., składniki, pH, woda, struktura, miąższość
Użytkowanie
+ klimat, nachylenie, kamienistość, melioracje, gospodarowanie
Typ gleby ≠ automatyczna ocena rolnicza. Model szkolny strefowe–niestrefowe wyjaśnia rozmieszczenie; systematyka używa cech diagnostycznych profilu.
Częsty „paradoks" tropików wymaga ostrożnego wyjaśnienia:
Szybki obieg składników
Małe magazynowanie w glebie
Nie wszystkie gleby tropikalne ubogie
Skutki wylesienia zależą od warunków
Najważniejsza idea
Biomasa ekosystemu ≠ żyzność gleby
Największe spichlerze świata (czarnoziemy prerii i stepów) leżą tam, gdzie roślinność jest skromniejsza niż w lesie równikowym — bo gleba magazynuje materię organiczną, a nie tylko szybko ją przepuszcza. Bujny las tropikalny nie dowodzi wysokiej żyzności gleby, ale strefa tropikalna nie ma jednego typu gleby: obok starych, silnie zwietrzałych profili są żyzne mady i gleby wulkaniczne. Ocenę zawsze opieraj na profilu, materiale, odpływie i użytkowaniu, nie na bujności roślinności.
Figura 2 · Procedura CKE
Solver typów gleb
Skala i dane → proces diagnostyczny → strefowa czy niestrefowa → żyzność ≠ użytkowanie.
Podział strefowe–niestrefowe to model geograficzny (wyjaśnia rozmieszczenie), nie pełna systematyka — nazwę potwierdź procesem i cechami profilu. Gleby niestrefowe też podlegają klimatowi, strefy nie są idealnymi pasami, a żyzność (właściwości gleby) oceniaj osobno od użytkowania (klimat, rzeźba, gospodarowanie).
Sytuacja: Na mapie: (I) rozległy pas gleb związany z chłodnym, wilgotnym klimatem i lasem iglastym na piaskach; (II) wąskie pola gleb w dolinach rzecznych z warstwowanym osadem; (III) wyspy płytkich gleb na wychodniach wapienia; (IV) mokradła w kilku różnych strefach klimatycznych. Podziel gleby na strefowe i niestrefowe, wskaż czynnik i wyjaśnij, dlaczego klimat wpływa na wszystkie.
Rozpoznaj I
Rozpoznaj II i III
Rozpoznaj IV
Wyjaśnij rolę klimatu
Szybka zasada
Zasada: skala → dane → proces → strefowość → ograniczenie
Najpierw ustal skalę (świat/region/stanowisko) i odczytaj wiele danych, potem rozpoznaj proces diagnostyczny, oceń, czy układ jest strefowy czy dominuje czynnik lokalny, i potwierdź nazwę cechami. Dodaj ograniczenie: strefy nie są idealnymi pasami, a gleby niestrefowe też podlegają klimatowi.
Treść: Na podstawie danych: brunatne i płowe — około 52%, gleby bielicoziemne i rdzawe — około 25–26%, mady — około 5%, czarnoziemy — około 1%. (a) Ile razy większy jest udział brunatnych i płowych od czarnoziemów? (b) Jaki jest łączny udział dwóch dominujących grup? (c) Dlaczego wynik nie oznacza, że ~78% powierzchni Polski ma tę samą jakość rolniczą?
Krok 1. Stosunek udziałów.
Udział gleb brunatnych i płowych jest około 52 razy większy niż czarnoziemów.
Krok 2. Łączny udział dominujących grup.
Dwie dominujące grupy (brunatne i płowe + bielicoziemne i rdzawe) to około 78% powierzchni w tym zestawieniu.
Krok 3. Dlaczego to nie „ta sama jakość".
To zagregowane jednostki mapowe o zróżnicowanych właściwościach. Gleby brunatne i płowe mają różny odczyn, miąższość i uziarnienie; bielicoziemne i rdzawe bywają ubogie i kwaśne. Ten sam „typ" na mapie obejmuje gleby różnej żyzności i przydatności rolniczej — a użytkowanie zależy też od klimatu, rzeźby i gospodarowania.
Wynik: brunatne i płowe stanowią ~52× większy udział niż czarnoziemy, a dwie dominujące grupy to ~78% powierzchni — ale są to zagregowane jednostki mapowe o różnych właściwościach, więc nie oznacza to jednakowej jakości rolniczej. Wartości podaj z legendą i źródłem.
Zapamiętaj
Strategia CKE — udziały procentowe czytaj z legendą i ograniczeniem
Dane o strukturze gleb Polski to przybliżone, zagregowane kategorie mapowe zależne od klasyfikacji i skali. Podawaj je ze źródłem, rokiem i legendą, i nie utożsamiaj jednego „typu" na mapie z jednakową żyznością ani przydatnością rolniczą.
| Pytanie CKE | Pojęcie | Odpowiedź modelowa |
|---|---|---|
| „Czym różnią się gleby strefowe od niestrefowych?" | Podział | Strefowe — rozmieszczenie nawiązuje do klimatu i roślinności. Niestrefowe — decyduje czynnik lokalny; klimat nadal wpływa na obie. |
| „Czym różni się brunatnienie od płowienia?" | Procesy | Brunatnienie — przemiany minerałów (brunatne otoczki żelaza). Płowienie — przemieszczanie iłu z E do poziomu iluwialnego. |
| „Czy każda mada jest żyzna?" | Mady | Nie. Uziarnienie, materia organiczna i stosunki wodne są różne; część mad jest piaszczysta lub nadmiernie uwodniona. |
| „Czy gleby tropikalne są ubogie?" | Tropiki | Wiele silnie zwietrzałych jest ubogich, ale są też żyzne gleby wulkaniczne, mady i gleby na zasobnych skałach. |
| „Czy typ gleby wskazuje uprawy?" | Użytkowanie | Wpływa, ale decydują też klimat, nachylenie, kamienistość, melioracje i gospodarowanie. |
model czy systematyka
brunatna, płowa czy bielicoziemna
Czy traktuję podział strefowe–niestrefowe jako model geograficzny?
Czy używam terminu „gleby niestrefowe" zgodnie z podstawą?
Czy pamiętam, że klimat wpływa również na gleby niestrefowe?
Czy rozpoznaję strefowość jako tendencję, a nie idealne pasy?
Czy nie utożsamiam gleb tundrowych wyłącznie z glejowymi?
Czy odróżniam bielice od szerszej grupy gleb bielicoziemnych?
Czy rozróżniam brunatnienie, płowienie i bielicowanie?
Czy potrafię wyjaśnić rolę korzeni i bioturbacji w czarnoziemie?
Czy wiem, że nie każda gleba pustynna jest zasolona?
Czy nie nazywam wszystkich gleb tropikalnych laterytami?
Czy oceniam madę i rędzinę na podstawie właściwości, a nie samej nazwy?
Czy odróżniam gleby organiczne od mineralnych gleb glejowych?
Czy rozdzielam żyzność, urodzajność i użytkowanie?
Czy w odpowiedzi podaję dane → czynnik → proces → typ → strefowość → ograniczenie?
pas strefowy czy lokalna mozaika
powstawanie czarnoziemu
mada, rędzina, gleba organiczna
struktura gleb Polski
las tropikalny i składniki
pustynia i zasolenie
tundra i gleby górskie
pełne zadanie problemowe
Wskazówka: zacznij od skali i danych, rozpoznaj proces, rozstrzygnij strefowość, a żyzność i użytkowanie oceniaj osobno — z ograniczeniem.
Znasz model strefowe–niestrefowe, procesy diagnostyczne (bielicowanie/brunatnienie/płowienie), gleby Polski i różnicę żyzność–użytkowanie. Sprawdź, czy rozpoznasz typ gleby z profilu i mapy w wiązce CKE.
Sprawdzian z lekcji
15–30 minZadania z gleb strefowych i niestrefowych, procesów glebotwórczych, gleb Polski, żyzności i użytkowania oraz rozpoznawania z profilu.
Zrób sprawdzianZbiór zadań z geografii
krok po krokuZadania z rozwiązaniami krok po kroku: proces z profilu, strefowa vs niestrefowa, struktura gleb Polski, żyzność vs użytkowanie.
Otwórz zbiór zadańMatura próbna z geografii
180 minPełny arkusz z geografii w trybie maturalnym, poziom rozszerzony.
Wypróbuj maturę próbnąTo zapamiętaj przed zadaniami CKE
Model szkolny
strefowe–niestrefowe = rozmieszczenie
Strefowa
klimat + roślinność organizują układ
Niestrefowa
czynnik lokalny (klimat nadal działa)
Procesy
bielicowanie / brunatnienie / płowienie
Czarnoziem
biomasa korzeni + bioturbacja + zasady
Mada/rędzina
żyzność ZRÓŻNICOWANA
Tropiki
nie zawsze uboga gleba
Żyzność ≠ użytkowanie ≠ bonitacja
Zapamiętaj
Jeśli zapamiętasz jedno
Strefowe–niestrefowe to model rozmieszczenia, nie systematyka — nazwę potwierdź procesem i cechami profilu. Gleby niestrefowe też podlegają klimatowi, strefy nie są idealnymi pasami, nie każda mada/rędzina jest żyzna, a żyzność oceniaj osobno od użytkowania.
Gleby strefowe i niestrefowe
Model geograficzny rozmieszczenia: strefowe nawiązują do klimatu i roślinności, niestrefowe zależą od czynnika lokalnego; klimat wpływa na obie.
Procesy glebotwórcze
Bielicowanie (E + spodic), brunatnienie (przemiany minerałów), płowienie (przemieszczanie iłu), proces czarnoziemny (akumulacja materii + bioturbacja).
Czarnoziem
Bardzo żyzna gleba obszarów trawiastych: biomasa korzeni, bioturbacja, ograniczone wymywanie zasad; często (nie zawsze) na lessie.
Gleby bielicoziemne
Gleby ubogich piasków pod kwaśną roślinnością; jasny E i poziom wzbogacenia (spodic).
Mada
Gleba z osadów rzecznych, często warstwowana; żyzność i przydatność zróżnicowane.
Rędzina
Gleba na skałach węglanowych; zasobna chemicznie, ale często płytka i kamienista.
Gleby organiczne i glejowe
Organiczne (torfowe) z nagromadzenia szczątków przy nadmiarze wody; glejowe z długotrwałego nasycenia wodą gleb mineralnych.
Żyzność, urodzajność, bonitacja
Właściwości gleby vs plon w danych warunkach vs administracyjna klasa jakości — pojęcia odrębne.
„Strefowe zależą od klimatu, niestrefowe nie".
Klimat wpływa na obie grupy. W niestrefowych lokalny czynnik lepiej wyjaśnia rozmieszczenie, ale klimat nadal steruje procesami.
„Gleby układają się idealnymi pasami".
To szerokie, nieregularne strefy modyfikowane przez kontynenty, rzeźbę, podłoże i wodę; w jednej strefie występuje wiele gleb.
„Gleby tundrowe = glejowe" / „gleby górskie to jeden typ".
Tundrowe to płytkie gleby ze zmarzliną, krioturbacją lub oglejeniem — nie same glejowe. „Górskie" to położenie, nie typ; w górach jest mozaika gleb.
„Brunatne i płowe to to samo".
To różne procesy: brunatnienie (przemiany minerałów) i płowienie (przemieszczanie iłu). Bielicowanie to jeszcze inny proces.
„Czarnoziem powstaje tam, gdzie wolny rozkład, zawsze na lessie".
Kluczowe są biomasa korzeniowa, bioturbacja i ograniczone wymywanie zasad; less jest częsty, ale nie warunkiem definicyjnym.
„Wszystkie gleby tropikalne ubogie / pustynne zasolone".
W tropikach są też żyzne gleby wulkaniczne i mady. Zasolenie gleb pustynnych zależy od parowania i odpływu — nie jest obowiązkowe.
„Mada i rędzina zawsze żyzne; torf = nierozłożona próchnica".
Żyzność mad i rędzin jest zróżnicowana (uziarnienie, płytkość, woda). Torf to częściowo rozłożone szczątki roślinne, nie „nierozłożona próchnica".
„Typ gleby przesądza o użytkowaniu".
Wpływa, ale decydują też klimat, nachylenie, kamienistość, melioracje i gospodarowanie. Żyzność, urodzajność i bonitacja to odrębne pojęcia.
Powtórka do matury
Ten temat na maturze
Podstawa programowa MEN
Podstawa 2018 ze zmianami (rozporządzenie z 28 czerwca 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 1019), stosowana od roku szkolnego 2024/2025Podstawa programowa geografii (zakres podstawowy i rozszerzony), dział „Pedosfera". Uczeń wyróżnia cechy głównych typów gleb strefowych i niestrefowych, wyjaśnia ich rozmieszczenie, wiąże typ gleby z klimatem i podłożem oraz ocenia przydatność gleb.
Format CKE
Informator maturalny — Formuła 2023 (aktualna wersja CKE)Zadania mogą wymagać rozpoznania gleby z profilu, klimatu, roślinności, materiału lub położenia, odróżnienia układu strefowego od czynników lokalnych, wyjaśnienia procesu glebotwórczego oraz oceny przydatności gleby. Liczba i punktacja zależą od arkusza.
Źródła: podstawa programowa geografii z 2018 r. ze zmianami (rozporządzenie z 28 czerwca 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 1019), obowiązująca w roku szkolnym 2025/2026; Informator o egzaminie maturalnym z geografii — Formuła 2023 (aktualna wersja CKE); ZPE — „Główne typy genetyczne gleb w Polsce"; Systematyka gleb Polski (wyd. 6) / WRB — cechy diagnostyczne; GUS — struktura gleb Polski; FAO — czarnoziemy, gleby tropikalne i rzeczne.
W tej lekcji
MATURA / CKE
ŹRÓDŁA GEO
FIGURA 1
FIGURA 2
ZADANIE CKE
PRAKTYKA
SPRAWDŹ SIĘ
BŁĘDY