Dziady to największy dramat romantyczny Mickiewicza, a Sonety krymskie — najpiękniejszy cykl liryczny. Razem tworzą dwa oblicza polskiego romantyzmu: walkę o wolność i tęsknotę za utraconym krajem.

Adam Mickiewicz pisał Dziady w latach 1820–1832. Najważniejsza część III powstała w 1832 r. w Dreźnie, już na emigracji po klęsce powstania listopadowego.
Sonety krymskie napisał w 1825 r. podczas podróży po Krymie — to jeden z najwcześniejszych cykli w jego twórczości.
Najważniejsze momenty romantycznej drogi twórcy
1822
Ballady i romanse — początek romantyzmu w Polsce
1823
Dziady cz. II i Dziady cz. IV
1825
podróż Mickiewicza na Krym
1826
wydanie Sonetów krymskich
1832
Dziady cz. III w Dreźnie
Pamiętaj: Twórczość Mickiewicza prowadzi od początku polskiego romantyzmu do dramatu narodowego i liryki podróży.
Te same lata pokazują dwa oblicza twórczości Mickiewicza: wielki dramat narodowy i liryczny zapis podróży.
Dramat romantyczny i liryka podróży
Mickiewicz pokazuje dwa oblicza romantyzmu: dramat narodowy i lirykę podróży.
Dziady nie są jednolitym dramatem o jednej akcji, lecz cyklem romantycznym. Łączą ludowość, fantastykę, dramat miłości, temat narodu, mesjanizm i bunt jednostki. Jako dramat romantyczny łamią klasyczne reguły: mieszają gatunki, czas i miejsce oraz wprowadzają świat fantastyczny.
- Tematy: piękno natury Krymu, tęsknota za Litwą, refleksja filozoficzna, fascynacja Wschodem - Forma: klasyczny sonet (14 wersów, podział 4+4+3+3 lub 4+4+4+2) — Mickiewicz twórczo wykorzystuje tę formę, wypełniając ją obrazami podróży i…
Dziady cz. III to szczyt polskiego mesjanizmu i romantycznego dramatu.
Dziady
Dramat romantyczny Mickiewicza w czterech częściach — kulminacja polskiego romantyzmu
Posłuchaj / obejrzyj
3 materiały