Esej rozszerzony nie jest dłuższą rozprawką. To samodzielny, uporządkowany wywód, w którym pokazujesz własne rozumienie problemu, literatury i kontekstów.

Na poziomie rozszerzonym egzaminator nie sprawdza tylko, czy umiesz napisać tezę i trzy argumenty. Sprawdza, czy potrafisz myśleć literaturą: postawić problem, rozwinąć go, zestawić różne teksty i dojść do wniosku, który nie brzmi jak gotowiec z internetu.
Esej maturalny to wypowiedź argumentacyjna, ale bardziej elastyczna niż klasyczna rozprawka. Możesz prowadzić wywód problemowo, porównawczo, historycznoliteracko albo interpretacyjnie. Ważne jest jedno: czytelnik ma widzieć, że tekst ma kierunek.
CKE nazywa to wypowiedzią argumentacyjną i sprawdza na rozszerzeniu analizę, syntezę i argumentację. Liczy się problemowość, nie liczba przytoczonych lektur. Styl ma być przy tym jasny, prosty, zwięzły i jednolity — „oryginalność" to samodzielne zestawienie i wniosek, a nie patos ani popis językowy.
Esej nie polega na tym, że piszesz wszystko, co wiesz. Esej polega na tym, że wybierasz tylko to, co pracuje na Twoją myśl.
Pomyśl o eseju jak o trasie w mapach. Temat to punkt startu, teza to kierunek, argumenty to kolejne przystanki, a zakończenie to miejsce, do którego naprawdę dojeżdżasz.
Słownictwo
Najbezpieczniejszy model wygląda tak:
| Część | Funkcja | Co ma się tam znaleźć |
|---|---|---|
| Wstęp | ustawienie problemu | definicja pojęcia, napięcie, pytanie, teza robocza |
| Akapit 1 | pierwszy wymiar problemu | utwór główny + analiza + miniwniosek |
| Akapit 2 | drugi wymiar problemu | inny tekst lub kontekst, porównanie z poprzednim |
| Akapit 3 | komplikacja | kontrargument, wyjątek, paradoks albo zmiana epoki |
| Zakończenie | synteza | odpowiedź na problem, nie powtórka wstępu |
Największa różnica między esejem a zwykłą rozprawką jest taka, że w eseju wolno Ci pokazać napięcie. Nie musisz udawać, że świat literatury jest prosty. Możesz napisać: z jednej strony bohater buntuje się przeciw światu, ale z drugiej ten bunt sam go niszczy. To jest właśnie materiał na dobry wywód.
Nie zaczynaj od banału typu „Od zawsze ludzie zastanawiali się nad sensem życia”. To zdanie niczego nie otwiera. Lepiej zacząć konkretnie: „Literatura często pokazuje, że wolność nie jest stanem wygody, lecz odpowiedzialnością za wybór”.
Oryginalność nie znaczy, że masz wymyślić dziwną tezę. Chodzi o samodzielność myślenia.
Od tematu do problemu - Temat: cierpienie w literaturze. - Problem: czy cierpienie odsłania prawdę o człowieku, czy raczej pokazuje granice sensu i języka?
Najpierw zrób plan w trzech pytaniach: 1. Jaki problem naprawdę ukrywa temat?
Esej maturalny PR
Rozbudowany wywód problemowy, w którym samodzielnie analizujesz temat, teksty i konteksty
Posłuchaj / obejrzyj
2 materiały