B = μ₀·n·I · pole wewnątrz solenoidu

Wewnątrz długiej cewki pole jest jednorodne: B = μ₀·n·I, gdzie n = N/L (zwoje na metr), μ₀ = 4π·10⁻⁷ T·m/A. Nie zależy od promienia cewki — więcej zwojów lub większy prąd daje silniejsze pole (zasada elektromagnesu).
Wewnątrz długiej cewki (solenoidu) z prądem powstaje jednorodne pole magnetyczne:
gdzie to gęstość zwojów (liczba zwojów na metr), — natężenie prądu, a — przenikalność magnetyczna próżni.
Co ciekawe, pole nie zależy od promienia cewki — tylko od gęstości zwojów i prądu. Aby wzmocnić pole, zwiększamy liczbę zwojów, prąd albo umieszczamy rdzeń ferromagnetyczny (to zasada działania elektromagnesu).
Bo dla długiego solenoidu liczy się gęstość zwojów (zwoje na metr), a nie ich rozmiar. Pole wewnątrz jest jednorodne: B = μ₀·n·I, niezależnie od średnicy.
Zwiększyć liczbę zwojów lub natężenie prądu, albo włożyć rdzeń z materiału ferromagnetycznego (np. żelaza), który wielokrotnie wzmacnia pole.