Wybierz kierunek transportu. Endocytoza to pobieranie dużych cząstek do wnętrza (pęcherzyk wpukla się), egzocytoza — wydzielanie na zewnątrz (pęcherzyk zlewa się z błoną).

Podam przykład z organizmu (i pokażę kierunek na scenie) — rozpoznaj proces: endocytoza czy egzocytoza.
Co się właśnie stało?
Duże cząstki nie przechodzą przez błonę pojedynczo — komórka pakuje je w pęcherzyki. Kierunek decyduje o nazwie procesu: do wnętrza to endocytoza, na zewnątrz to egzocytoza.
Dwa kierunki transportu pęcherzykowego:
W endocytozie błona do środka i odsznurowuje pęcherzyk z ładunkiem. W egzocytozie pęcherzyk z błoną i uwalnia zawartość poza komórkę.
Co to znaczy w praktyce?
Oba procesy to transport aktywny — komórka zużywa energię. To dlatego, że przesuwa cały pakiet materii wbrew barierze błony:
Gdzie to działa w organizmie?
Egzocytoza uwalnia neuroprzekaźniki w synapsie i hormony z komórek gruczołowych. Endocytoza to m.in. fagocytoza — pochłanianie bakterii przez leukocyty. Ten sam mechanizm, dwa kierunki.
Po co Ci to na maturze:
Egzaminator lubi pytać „który to proces" na podstawie kierunku. Chwyt: sprawdź, dokąd wędruje pęcherzyk — do środka (endo-) czy na zewnątrz (egzo-). Przedrostek zdradza kierunek.
Zapamiętaj: endocytoza pobiera do wnętrza, egzocytoza wydziela na zewnątrz — zawsze przez pęcherzyk i zawsze z udziałem energii.
Duże cząstki nie przechodzą przez błonę bezpośrednio — komórka transportuje je zamknięte w pęcherzykach. Oba procesy wymagają energii (ATP).
To box jakościowy — procesy opisują schematy, nie wzory.
Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.
Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.
Wydzielanie substancji z komórki przez zlanie pęcherzyka z błoną.
Pobieranie substancji do komórki przez wpuklenie błony i pęcherzyk.
Do przenoszenia cząstek zbyt dużych, by przejść przez błonę.