Zmieniaj temperaturę otoczenia. Organizm utrzymuje stałą temperaturę ciała: przy upale rozszerza naczynia skóry i poci się (oddaje ciepło), przy chłodzie — kurczy naczynia i drży.
Co się właśnie stało?
Zmieniałeś temperaturę otoczenia, ale temperatura ciała trzymała się 36,6°C. To homeostaza — organizm aktywnie równoważy oddawanie i produkcję ciepła.
Bilans cieplny:
Produkcja ciepła (przemiana materii, dreszcze) musi się równać jego utracie (promieniowanie, parowanie potu). Gdy równowaga jest zachowana, temperatura ciała się nie zmienia.
Co to znaczy w praktyce?
Gorąco → rozszerzenie naczyń skóry (więcej krwi przy powierzchni) + pocenie: parujący pot zabiera ciepło. Zimno → skurcz naczyń (mniej strat) + dreszcze: praca mięśni wytwarza ciepło. To dwa ramiona jednego termostatu:
Kto tym steruje?
Ośrodek termoregulacji w podwzgórzu działa jak termostat: odbiera sygnał o temperaturze krwi i skóry, po czym uruchamia naczynia, gruczoły potowe albo dreszcze — sprzężenie zwrotne ujemne.
Po co Ci to na maturze:
Termoregulacja to klasyczny przykład homeostazy i sprzężenia zwrotnego ujemnego. Chwyt: podaj bodziec (za gorąco / za zimno), wskaż receptor (skóra, krew), ośrodek (podwzgórze) i efektor (naczynia, gruczoły potowe, mięśnie) oraz efekt (oddawanie / produkcja ciepła).
Zapamiętaj: ciało trzyma 36,6°C niezależnie od otoczenia — w gorącu poci się i rozszerza naczynia (chłodzenie), w zimnie kurczy naczynia i drży (grzanie). To homeostaza w akcji.
Poceniem (parowanie odbiera ciepło) i rozszerzeniem naczyń skóry.
Skurcz naczyń skóry, dreszcze — produkcja i oszczędzanie ciepła.
Enzymy działają optymalnie w wąskim zakresie temperatur (homeostaza).