Wydzielanie hormonów reguluje ujemne sprzężenie zwrotne. Na osi podwzgórze–przysadka–tarczyca: gdy poziom hormonu tarczycy jest wysoki, hamuje on wydzielanie TSH i TRH; gdy niski — pobudza. Dzięki temu organizm utrzymuje stały poziom hormonu (homeostaza). Zmień poziom hormonu i obserwuj wydzielanie TSH.
Co się właśnie stało?
Podniosłeś poziom hormonu tarczycy, a wydzielanie TSH spadło. Wysoki poziom hormonu hamuje podwzgórze i przysadkę — to właśnie ujemne sprzężenie zwrotne.
Ujemne sprzężenie zwrotne:
— produkt (hormon tarczycy) hamuje własne wytwarzanie. Gdy hormonu jest za mało, hamowanie słabnie, TSH rośnie i tarczyca produkuje go więcej. Korekta działa w obie strony.
Oś podwzgórze–przysadka–tarczyca:
Podwzgórze wydziela , który pobudza przysadkę do wydzielania , a ten pobudza tarczycę do produkcji T3/T4. Krążący hormon zwrotnie hamuje oba wyższe piętra:
Po co organizmowi homeostaza?
Homeostaza to stałość środowiska wewnętrznego — temperatury, poziomu glukozy, hormonów. Sprzężenie zwrotne utrzymuje te wielkości blisko wartości zadanej (SP), bo koryguje każde odchylenie, dodatnie i ujemne.
Po co Ci to na maturze:
Ujemne sprzężenie zwrotne to klucz do zadań o regulacji hormonalnej (tarczyca, kortyzol, cykl płciowy) i o homeostazie glukozy (insulina–glukagon). Chwyt: zapytaj „czy poziom rośnie, czy maleje", a potem odwróć kierunek dla sygnału sterującego.
Zapamiętaj: w ujemnym sprzężeniu zwrotnym wysoki poziom hormonu hamuje jego własne wydzielanie, a niski je pobudza — dzięki temu organizm wraca do wartości zadanej.
Mechanizm, w którym produkt (hormon) hamuje własne wytwarzanie — utrzymuje wartość w pobliżu poziomu zadanego.
Podwzgórze wydziela hormony pobudzające przysadkę (np. TRH→TSH), a te pobudzają gruczoł docelowy; hormon docelowy zwrotnie hamuje podwzgórze i przysadkę.
Aby utrzymać stałość środowiska wewnętrznego (temperatura, pH, stężenia), niezbędną do prawidłowej pracy komórek.