Co zrobimy: Będziemy mieszać pary roztworów soli i sprawdzać, kiedy wytrąca się osad, a kiedy nie.
Co widzisz na ekranie: Dwie zlewki z roztworami, które zlewasz razem, przełączniki wybieranych soli oraz jony mieszające się w roztworze. Gdy para jonów tworzy sól nierozpuszczalną, powstają drobiny osadu opadające na dno (w charakterystycznym kolorze). Odczyty: użyte roztwory, powstały osad i zapis jonowy skrócony.
Co się właśnie stało?
Po zmieszaniu dwóch klarownych roztworów pojawił się biały osad — to nierozpuszczalny chlorek srebra AgCl wytrącił się z roztworu.
Kiedy powstaje osad?
Gdy po zmieszaniu roztworów jony spotykają partnera, z którym tworzą sól NIEROZPUSZCZALNĄ. Decyduje o tym tabela rozpuszczalności — jeśli wszystkie możliwe produkty są rozpuszczalne, osad nie powstaje.
Zapis jonowy skrócony pokazuje sedno reakcji:
Pozostałe jony (tu Na⁺ i NO₃⁻) to „jony widzowie" — nie biorą udziału, zostają w roztworze.
Barwa osadu bywa charakterystyczna:
AgCl i BaSO₄ są białe, PbI₂ żółty, siarczek miedzi czarny — po kolorze często rozpoznaje się produkt.
Po co Ci to na maturze:
przewidywanie, czy zajdzie reakcja strąceniowa, i pisanie równań jonowych skróconych to klasyka. Chwyt: sprawdź w tabeli rozpuszczalności, czy któraś para jonów daje osad.
Zapamiętaj: osad wytrąca się tylko wtedy, gdy powstaje sól nierozpuszczalna. Reakcję najkrócej opisuje zapis jonowy skrócony, a jony widzowie zostają w roztworze.
Reakcja, w której po zmieszaniu roztworów wytrąca się nierozpuszczalny osad (sól nierozpuszczalna).
Gdy któraś para jonów tworzy związek nierozpuszczalny według tabeli rozpuszczalności.
Jony, które nie biorą udziału w tworzeniu osadu i pozostają w roztworze — pomija się je w zapisie jonowym skróconym.