Kondensator gromadzi ładunek na dwóch okładkach. Jego pojemność C=ε₀·S/d rośnie z powierzchnią okładek i maleje z odległością między nimi — zbliżenie okładek zwiększa C. Ładunek to Q=CU, a energia zmagazynowana w polu między okładkami E=½CU². Zmień napięcie, powierzchnię i odległość okładek.
Co się właśnie stało?
Zmniejszyłeś odległość między okładkami o połowę, a pojemność wzrosła dwukrotnie. Pojemność i odstęp okładek są odwrotnie proporcjonalne.
Czym jest pojemność?
To zdolność kondensatora do gromadzenia ładunku: . Ten sam ładunek przy mniejszym napięciu oznacza większą pojemność. Zależy ona od geometrii okładek i dielektryka:
— rośnie z powierzchnią okładek S, maleje z odstępem d, a wypełnienie dielektrykiem (ε_r > 1) ją zwiększa. ε₀ = 8,85·10⁻¹² F/m to przenikalność próżni.
Ładunek i energia
Podłączony do napięcia U kondensator gromadzi ładunek , a w polu elektrycznym między okładkami magazynuje energię:
Energia nie siedzi „w drucie" — jest zmagazynowana w polu elektrycznym w przestrzeni między okładkami. Dlatego naładowany kondensator potrafi ją nagle oddać (lampa błyskowa, defibrylator).
Niezmiennik: stały ładunek
Odłącz źródło — ładunek Q zostaje uwięziony. Wtedy z wynika, że zmniejszenie pojemności (np. rozsunięcie okładek) zwiększa napięcie U, bo iloczyn CU musi się zgadzać.
Po co Ci to na maturze:
C = ε₀S/d, Q = CU i E = ½CU² rozwiązują niemal każde zadanie o kondensatorze. Chwyt: sprawdź, co jest stałe — napięcie U (źródło podłączone) czy ładunek Q (źródło odłączone) — i dopiero wtedy licz.
Zapamiętaj: pojemność rośnie z powierzchnią okładek i maleje z ich odstępem (C = ε₀S/d), a energię kondensator magazynuje w polu elektrycznym między okładkami (E = ½CU²).
Miara zdolności kondensatora do gromadzenia ładunku przy danym napięciu: C=Q/U. Jednostka to farad (F).
Od powierzchni okładek S, odległości między nimi d i rodzaju dielektryka: C=ε₀·S/d (bez dielektryka).
W polu elektrycznym między okładkami; energia wynosi E=½CU².