Zwiększaj natężenie dźwięku i patrz na poziom w decybelach L=10·log(I/I₀). Skala jest logarytmiczna: każde 10-krotne zwiększenie natężenia to tylko +10 dB. Dlatego szept i koncert dzieli ogromna różnica natężeń, a niewielka — decybeli.
Co się właśnie stało?
Natężenie wzrosło 10×, a poziom podniósł się tylko o 10 dB. Ucho i skala decybelowa reagują na dźwięk logarytmicznie — mnożenie natężenia zamienia się na dodawanie decybeli.
Poziom natężenia dźwięku:
— gdzie to natężenie dźwięku (W/m²), a to próg słyszenia. Odwrotnie: .
Co to znaczy w praktyce?
Każde 10× większe natężenie to stałe +10 dB, niezależnie od punktu startu:
Dlaczego akurat skala logarytmiczna?
Od szeptu do progu bólu natężenie rośnie ponad razy. Na skali liniowej (fioletowy słupek w panelu) prawie wszystko „przykleja się" do zera. Logarytm ściska ten ogromny zakres do wygodnych 0–140 dB.
Po co Ci to na maturze:
Zadania z akustyki opierają się na . Chwyt: policz krotność natężenia , weź jej logarytm dziesiętny i pomnóż przez 10. Różnica poziomów: .
Zapamiętaj: decybele to logarytm — 10× natężenia = +10 dB, 100× = +20 dB. Mnożenie natężenia to dodawanie decybeli. L = 10·log₁₀(I/I₀).
Bo poziom liczymy logarytmicznie: L=10·log₁₀(I/I₀); log z 10 to 1, więc dziesięciokrotny wzrost natężenia daje +10 dB.
Ucho reaguje na ogromny zakres natężeń — logarytm sprowadza je do wygodnej skali odpowiadającej odczuwanej głośności.
Około +3 dB (10·log2≈3).