Rozszczepienie światła w pryzmacie

Co się właśnie stało?

Białe światło rozpadło się w pryzmacie na barwy tęczy — od czerwonej po fioletową. A gdy złożyłeś je z powrotem, znów zrobiło się białe.

Dlaczego światło się rozszczepia?

Bo białe światło to MIESZANINA wszystkich barw, a każda barwa załamuje się w szkle NIECO inaczej. Współczynnik załamania zależy od długości fali — to zjawisko nazywamy DYSPERSJĄ.

Kto odchyla się najbardziej?

Fiolet (najkrótsza fala) załamuje się najsilniej, a czerwień (najdłuższa) — najsłabiej. Dlatego na wyjściu barwy układają się w widmo: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, fioletowy.

Dowód Newtona:

gdy rozszczepione barwy przepuścisz przez drugi pryzmat, złożą się z powrotem w białe światło — to znaczy, że biel naprawdę jest sumą barw.

Skąd tęcza na niebie?

Krople deszczu działają jak maleńkie pryzmaty — rozszczepiają światło słoneczne, tworząc łuk tęczy.

Po co Ci to na maturze:

dyspersja, zależność załamania od barwy i powstawanie widma to typowe zagadnienia optyki. Zapamiętaj: fiolet załamuje się najsilniej, czerwień najsłabiej. Przydaje się też, że $v = c/n$ — w szkle różne barwy biegną z różną prędkością.

Zapamiętaj: białe światło to mieszanina barw; pryzmat je rozszczepia (dyspersja), bo każda barwa załamuje się inaczej — najsilniej fiolet, najsłabiej czerwień.