Co zrobimy: Będziemy przesuwać przedmiot przed zwierciadłem wklęsłym i wypukłym i sprawdzać, jaki obraz powstaje oraz gdzie.
Co widzisz na ekranie: Zwierciadło z osią, ogniskiem i środkiem krzywizny, przedmiot-strzałkę i odbite promienie charakterystyczne, które tworzą obraz; przełącznik typu zwierciadła oraz suwaki odległości i promienia. Odczyty: typ zwierciadła, ogniskowa, odległości x i y, powiększenie oraz typ i orientacja obrazu.
Co się właśnie stało?
Zwierciadło wypukłe dało obraz pozorny, prosty i pomniejszony — i tak jest ZAWSZE, niezależnie od odległości. Dlatego lusterko wsteczne pokazuje szeroki obszar za autem.
Dwa rodzaje zwierciadeł kulistych:
WKLĘSŁE (skupiające): odbija promienie ku ognisku. Obraz zależy od położenia przedmiotu — daleko powstaje obraz rzeczywisty i odwrócony (jak w reflektorze), a blisko (bliżej niż ognisko) — powiększony i prosty (lusterko do makijażu). WYPUKŁE (rozpraszające): rozprasza promienie. Obraz jest ZAWSZE pozorny, prosty i pomniejszony, za to obejmuje szersze pole widzenia (lusterka wsteczne, sklepowe).
Równanie zwierciadła:
— ogniskowa (dodatnia dla wklęsłego, ujemna dla wypukłego), — odległość przedmiotu, — obrazu, — promień krzywizny. Powiększenie:
Po co Ci to na maturze:
konstrukcja obrazów w zwierciadłach i równanie zwierciadła to typowe zadania z optyki (bliźniacze do soczewek). Chwyt: wklęsłe traktuj jak soczewkę skupiającą, wypukłe jak rozpraszającą.
Zapamiętaj: zwierciadło wklęsłe skupia (obraz zależy od położenia), wypukłe rozprasza (zawsze pozorny, prosty, pomniejszony). Równanie: , .
1/f = 1/x + 1/y, gdzie f = R/2 (f dodatnie dla wklęsłego, ujemne dla wypukłego).
Zawsze pozorny, prosty i pomniejszony — dlatego stosuje się je jako lusterka wsteczne i sklepowe.
Gdy przedmiot znajduje się bliżej niż ognisko (x < f) — działa wtedy jak lusterko powiększające.