Wirtualne laboratorium/Geografia/Biogeografia/Bioróżnorodność a szerokość geograficzna

Bioróżnorodność a szerokość geograficzna

Przesuwaj się od równika ku biegunowi. Różnorodność gatunkowa maleje ze wzrostem szerokości — najwięcej gatunków żyje w ciepłej, wilgotnej i stabilnej strefie równikowej.

Bioróżnorodność a szerokość geograficzna
Geografia · Biogeografia · Gradient szerokościowy (GEO.BIO.PP.04)
Szerokość geograficzna φ\varphi (równik → biegun)45 °
Największa różnorodność gatunkowa jest…
szerokość φ
45°
strefa
umiarkowana
bioróżnorodność
57%
gatunki
20
🎯 Wyzwanie: trafuj liczbę gatunków
seria: 0

Dam Ci docelową liczbę gatunków — dobierz szerokość geograficzną tak, by ją uzyskać. Bliżej równika = więcej gatunków.

Co się właśnie stało?

Zbliżając się do równika, liczba gatunków rosła; przy biegunach malała. To jeden z najbardziej uniwersalnych wzorców w przyrodzie — gradient szerokościowy różnorodności.

Zależność różnorodności od szerokości:

D  ↓gdyφ  ↑D \; \downarrow \quad \text{gdy} \quad \varphi \; \uparrow

— różnorodność gatunkowa D maleje wraz ze wzrostem szerokości geograficznej φ. Maksimum wypada w strefie równikowej (φ ≈ 0°), minimum — przy biegunach (φ ≈ 90°).

Dlaczego tak jest?

W strefie równikowej jest ciepło, wilgotno i stabilnie przez cały rok — dużo energii słonecznej, długi sezon wegetacyjny, brak mrozów. To sprzyja większej produkcji biomasy i większej liczbie nisz ekologicznych. Ku biegunom klimat staje się chłodny i sezonowy, więc przetrwa mniej gatunków:

ciepło + wilgocˊ + stabilnosˊcˊ  ⇒  więcej nisz  ⇒  więcej gatunkoˊw\text{ciepło + wilgoć + stabilność} \;\Rightarrow\; \text{więcej nisz} \;\Rightarrow\; \text{więcej gatunków}

Gdzie to widać?

Lasy równikowe (Amazonia, Kongo) mieszczą większość gatunków lądowych Ziemi, choć zajmują niewielką część powierzchni. Tundra i strefy polarne — przeciwnie: rozległe, ale ubogie gatunkowo.

Po co Ci to na maturze:

Gradient szerokościowy to klucz do zadań o rozmieszczeniu organizmów i strefowości klimatyczno-roślinnej. Chwyt: pytają o różnorodność — najpierw sprawdź szerokość geograficzną i warunki klimatyczne strefy.

Zapamiętaj: różnorodność gatunkowa maleje od równika ku biegunom — najbogatsza jest strefa równikowa (ciepło, wilgotno, stabilnie).

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze szkoły.

Teoria i wzory

Gradient różnorodności

Liczba gatunków maleje od równika ku biegunom. Najwięcej gatunków żyje w ciepłej, wilgotnej i stabilnej strefie równikowej (lasy równikowe), najmniej — w zimnej tundrze i strefie polarnej.

Dlaczego tak jest

  • więcej energii (ciepło, światło) → większa produkcja biomasy i więcej nisz ekologicznych
  • stabilny klimat równika → gatunki mogą się wąsko specjalizować
  • ku biegunom warunki stają się ostrzejsze i bardziej zmienne (pory roku, mróz), co ogranicza liczbę gatunków zdolnych tam przeżyć

Zasada

Im cieplej, wilgotniej i stabilniej, tym więcej gatunków. Dlatego wilgotne lasy równikowe, zajmując niewielki procent lądów, mieszczą ponad połowę gatunków Ziemi.

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Gdzie jest największa bioróżnorodność?

W strefie równikowej (lasy równikowe).

›

Dlaczego maleje ku biegunom?

Mniej energii, ostrzejsze i zmienne warunki ograniczają liczbę gatunków.

›

Co sprzyja różnorodności na równiku?

Ciepło, wilgoć i stabilność klimatu.