Wirtualne laboratorium/Geografia/Litosfera/Everest — ciśnienie na szczycie
Odkrycie geograficzne 1953 — Hillary i Tenzing

Everest — ciśnienie na szczycie

W 1953 r. Hillary i Tenzing weszli na Everest (8849 m). Przesuń suwak wysokości i zobacz, jak ciśnienie i ilość tlenu spadają z wysokością.

Everest — ciśnienie na szczycie
Geografia · Litosfera · Everest — ciśnienie na szczycie (1953)
Wysokość n.p.m. hh0 m
Na szczycie Everestu (8849 m) ciśnienie i ilość tlenu są…
wysokość h
0 m
ciśnienie p
1013 hPa
dostępny tlen
100%
p / p₀
1.00
🎯 Wyzwanie: trafuj ciśnienie
seria: 0

Dam Ci docelowe ciśnienie — ustaw wysokość suwakiem tak, by je uzyskać. p(h) = p₀·e^(−h/H).

Co się właśnie stało?

29 maja 1953 r. Nowozelandczyk Edmund Hillary i Szerpa Tenzing Norgay jako pierwsi stanęli na szczycie Mount Everest (8849 m n.p.m.) — najwyższym punkcie Ziemi. Największym wrogiem himalaistów nie jest jednak sam mróz czy stromizna, lecz rzadkie powietrze. Ciśnienie atmosferyczne maleje z wysokością w przybliżeniu wykładniczo (opisuje to wzór barometryczny): na poziomie morza wynosi ok. 1013 hPa, a na szczycie Everestu już tylko ok. 330 hPa — czyli mniej więcej jedną trzecią.

Wzór barometryczny:

p(h)=p0 e−h/H(H≈8000 m)p(h) = p_0\,e^{-h/H} \qquad (H \approx 8000\ \text{m})

— ciśnienie pp spada wykładniczo z wysokością hh, gdzie p0≈1013 hPap_0 \approx 1013\ \text{hPa} to ciśnienie na poziomie morza, a HH to wysokość skali atmosfery. Dla szczytu Everestu:

p(8849 m)≈330 hPa≈13 p0p(8849\,\text{m}) \approx 330\ \text{hPa} \approx \tfrac{1}{3}\,p_0

Dlaczego brakuje tlenu?

Skład powietrza (21% tlenu) się nie zmienia, ale skoro całkowite ciśnienie jest trzykrotnie niższe, to w każdym wdechu jest ok. 3 razy mniej cząsteczek tlenu. Powyżej ~8000 m rozciąga się tzw. „strefa śmierci": organizm nie potrafi się już zaaklimatyzować i powoli obumiera, dlatego większość wspinaczy używa tlenu z butli.

Po co Ci to na maturze:

Zależność ciśnienia od wysokości ma ogromne znaczenie w geografii (piętra klimatyczno-roślinne w górach), lotnictwie i fizjologii. To klucz do zadań o atmosferze i o pionowej strefowości gór.

Zapamiętaj: ciśnienie atmosferyczne maleje wykładniczo z wysokością — na szczycie Everestu (8849 m) to już tylko ok. ⅓ wartości z poziomu morza, dlatego powietrze jest tam tak ubogie w tlen.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze szkoły.

Teoria i wzory

Ciśnienie maleje z wysokością

Im wyżej, tym rzadsze powietrze i niższe ciśnienie — bo nad danym punktem jest coraz krótszy słup atmosfery. Spadek jest szybki przy ziemi i coraz wolniejszy wyżej (zależność w przybliżeniu wykładnicza): ciśnienie spada mniej więcej o połowę co każde ~5,5 km.

Na szczycie Everestu

Na wysokości 8849 m ciśnienie wynosi tylko około 330 hPa — mniej więcej jedną trzecią wartości z poziomu morza (1013 hPa). Pierwsi weszli tam Hillary i Tenzing (1953).

„Strefa śmierci"

Ilość tlenu w powietrzu jest proporcjonalna do ciśnienia, więc powyżej 8000 m jest go około 3 razy mniej niż na nizinach. Organizm nie potrafi się już zaaklimatyzować — bez butli z tlenem każda godzina osłabia człowieka.

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Jakie jest ciśnienie na szczycie Everestu?

Około 330 hPa — mniej więcej jedna trzecia ciśnienia z poziomu morza (1013 hPa).

›

Dlaczego powyżej 8000 m jest „strefa śmierci"?

Bo w rzadkim powietrzu jest ~3× mniej tlenu; organizm nie potrafi się już zaaklimatyzować.