Fiodor Dostojewski, „Zbrodnia i kara" (1866) — powiesc psychologiczna o Rodionie Raskolnikowie, studencie, ktory zabija stara lichwiarke, by sprawdzic fałszywa teorie o „ludziach niezwykłych". Po zbrodni teoria sie rozpada, a Sonia Marmieładowa prowadzi go ku prawdzie, pokorze i przyjeciu winy (motyw Łazarza). Kara wewnetrzna (sumienie) wyprzedza wyrok; odrodzenie na Syberii to poczatek drogi. MA 5 ZADAN JAWNYCH CKE (nr 37-41). Pelne opracowanie: /lektury/zbrodnia-i-kara.