Kazimierz Przerwa-Tetmajer (1865–1940), poezja (wybór): „Koniec wieku XIX", „Melodia mgieł nocnych", „Hymn do Nirwany" i liryki tatrzańskie. Jeden z czołowych poetów Młodej Polski: dekadent i impresjonista. Dwa oblicza — dekadencki pesymista (kryzys wartości, nirwana, zmęczenie życiem) i impresjonistyczny poeta Tatr (ulotne wrażenie, zachwyt przyrodą). Wobec świata bez sensu stawia piękno i nastrój (estetyzm). BRAK zadania jawnego CKE — na ustnej działa jako kontekst (dekadentyzm, impresjonizm, nirwana, fin de siècle). Pełne opracowanie: /lektury/tetmajer-poezja.