Andrzej Stasiuk, „Miejsce" (ze zbioru „Opowiesci galicyjskie", 1995) — krotkie opowiadanie-medytacja. Narrator opowiada turyscie z aparatem historie pustego placu w beskidzkiej wsi Czarne, na ktorym do 1993 r. stala drewniana cerkiew greckokatolicka pw. sw. Dymitra. Swiatynie rozebrano i przeniesiono do skansenu w Nowym Saczu (Sadecki Park Etnograficzny); lemkowskich mieszkancow wysiedlono wczesniej (akcja „Wisla", 1945–1947). Tytulowe „miejsce" to przestrzen nasycona pamiecia, wiara i ludzkim losem — gdy znikaja budowla i ludzie, miejsce trwa juz tylko w opowiesci, w slowie. Tematy: miejsca wazne w zyciu czlowieka, pamiec i ocalajaca moc slowa, sacrum i jego znikanie, los wysiedlonych Lemkow, przemijanie. Opowiadanie-medytacja, narracja 1. osobowa, czytane w CALOSCI. MA 1 ZADANIE JAWNE CKE: nr 74 „Miejsca wazne w zyciu czlowieka". Pelne opracowanie: /lektury/miejsce-stasiuk.