Ryszard Kapuscinski, „Podroze z Herodotem" (2004) — podwojny reportaz: z jednej strony wspomnienia wczesnych podrozy dziennikarskich po Azji i Afryce (pierwsza wyprawa pozaeuropejska — Indie, 1956), z drugiej lektura „Dziejow" Herodota, ktore redakcja dala mu na droge. Kapuscinski odczytuje antycznego historyka jako bratnia dusze i „pierwszego reportera": ciekawego swiata wedrowca, ktory przekraczal granice, pytal i opisywal Innych (to literacka METAFORA — Herodota tradycyjnie zwie sie „ojcem historii"). Ksiazka jest refleksja o tym, czym jest podrozowanie, o ciekawosci jako postawie, o spotkaniu z Obcym i o rozumieniu historii. Gatunkowa hybryda: reportaz literacki + autobiografia + esej. Kompozycja dwuplanowa (wspolczesne podroze ↔ „Dzieje" Herodota). Czytana we FRAGMENTACH. MA 1 ZADANIE JAWNE CKE: nr 76 „Czym dla czlowieka moze byc podrozowanie?". Pelne opracowanie: /lektury/kapuscinski-podreze.