Wybor wierszy Mirona Bialoszewskiego (1922–1983) — jednego z najoryginalniejszych i najbardziej „osobnych" poetow powojennych (prowadzil prywatny Teatr Osobny). Debiut „Obroty rzeczy" (1956) odnajduje poezje tam, gdzie nikt jej nie szukal: w zwyklych przedmiotach, peryferiach i szarej codziennosci (piec, podloga, karuzela odpustowa, zejscie do sklepu). Bialoszewski to czolowy przedstawiciel POEZJI LINGWISTYCZNEJ: tematem wiersza jest sam jezyk — slowo, jego budowa, wieloznacznosc i dzwiek mowy potocznej. Jego „trudnosc" jest celowa: to poetyckie badanie jezyka i proba nazwania swiata od nowa po wojnie. Kluczowe wiersze: „Ach gdyby nawet piec zabrali..." (o piecu), „Szare eminencje zachwytu", „Karuzela z madonnami", „Podlogo, blogoslaw!", „Ballada o zejsciu do sklepu". Motywy: poezja codziennosci, jezyk jako temat, zachwyt i sacrum w profanum, peryferie, antypoetyckosc, forma. Lektura obowiazkowa (wybor wierszy). BRAK ZADAN JAWNYCH CKE — na ustnej tylko temat niejawny lub KONTEKST. Pelne opracowanie: /lektury/bialoszewski-poezja.