„Dzieje Tristana i Izoldy" — celtycka (bretonska) legenda z tradycji XII w., znana dzis w rekonstrukcji Josepha Bediera (1900). Lektura UZUPELNIAJACA, omawiana we FRAGMENTACH. Opowiada o tragicznej milosci Tristana (siostrzenca krola Marka z Kornwalii) i Izoldy Zlotowlosej (corki krola Irlandii, przeznaczonej na zone Marka). NAPOJ MILOSNY, wypity przez POMYLKE na statku z Irlandii, staje sie znakiem FATUM: milosci potezniejszej niz prawo, honor i lojalnosc wasalna. To wzorzec COURTLY LOVE (milosci dwornej): idealizacja, cierpienie, niemoznosc spelnienia. Konflikt milosci z obowiazkiem jest tragiczny — Tristan czuje wine wobec krola Marka (ktory jest FIGURA PRAWA, nie czarnym charakterem), a kochankowie nie maja dobrego wyboru. Final: Tristan umiera oszukany klamstwem o czarnym zaglu (Izolda o Bialych Dloniach), przybyla Izolda Zlotowlosa kona z zalu; z grobow wyrasta glog laczacy kochankow (Eros i Tanatos). BRAK zadan jawnych CKE — uzywaj jako KONTEKSTU (milosc dworska, fatum, uczucie vs obowiazek, tragizm; porownanie z „Romeem i Julia"). Pelne opracowanie: /lektury/uzupelniajace/dzieje-tristana.