Platon (ok. 427–347 p.n.e., uczen Sokratesa, tworca teorii idei, zalozyciel Akademii), „Panstwo" (ok. 375 p.n.e.) — DIALOG FILOZOFICZNY prowadzony przez Sokratesa, lektura UZUPELNIAJACA omawiana we FRAGMENTACH (zwlaszcza alegoria jaskini). Wazny kontekst filozoficzny, zwlaszcza dla poziomu rozszerzonego. Platon laczy teorie poznania (ALEGORIA JASKINI, IDEA DOBRA) z wizja sprawiedliwego panstwa: rzadzic powinni FILOZOFOWIE, ktorzy wyszli poza swiat pozorow i poznali idee Dobra (wladza = obowiazek, nie przywilej). Z teorii idei wynika TROJPODZIAL duszy (rozum, popedliwosc, pozadliwosc) i analogiczne trzy klasy panstwa (filozofowie, straznicy, wytworcy); SPRAWIEDLIWOSC to HARMONIA, w ktorej kazda czesc „robi swoje". Platon krytykuje demokracje (nadmiar wolnosci grozi tyrania) i jest ostrozny wobec sztuki naśladowczej (MIMESIS). UWAGA: alegoria jaskini to obraz POZNANIA i edukacji (nie „kazdej ideologii"); to DIALOG, nie traktat/powiesc. BRAK zadan jawnych CKE — uzywaj jako KONTEKSTU (pozor a prawda, poznanie, idealne panstwo, sprawiedliwosc jako harmonia). Pelne opracowanie: /lektury/uzupelniajace/panstwo-platon.