Dział LEU.1.6

Pochwala glupoty

Erazm z Rotterdamu, „Pochwala glupoty" (lac. „Moriae encomium", napisana 1509, wydana 1511) — renesansowa SATYRA w formie PARODII mowy pochwalnej (encomium), lektura UZUPELNIAJACA omawiana we FRAGMENTACH. Personifikowana GLUPOTA (Moria) wyglasza mowe na wlasna czesc: chwali sama siebie i wszystkich, ktorzy jej sluza. Jest NARRATORKA NIEWIARYGODNA — sens powstaje miedzy jej slowami a ocena czytelnika (IRONIA): pochwala stopniowo zmienia sie w krytyke pychy, pozornej madrosci i skostnienia instytucji (uczeni i teologowie, duchowni, wladcy). Teza: przekonanie o wlasnej nieomylnosci bywa NAJWIEKSZA GLUPOTA; za ironia kryje sie HUMANISTYCZNY program rozumu, samokrytyki i powrotu do zrodel (ad fontes), reformy wewnetrznej czlowieka. Dzielo dedykowano Thomasowi More'owi (Morusowi); grecki tytul to gra slow z jego nazwiskiem (gr. moria = glupota). UWAGA: Erazm NIE chwali glupoty (to ironia); NIE atakuje religii — krytykuje NADUZYCIA instytucji, pozostajac katolikiem (nie utozsamiac z Lutrem/reformacja). BRAK zadan jawnych CKE — uzywaj jako KONTEKSTU (humanizm, ironia, satyra, krytyka instytucji). Pelne opracowanie: /lektury/uzupelniajace/pochwala-gluposci.

0 lekcji0 z treścią