Kordian — analiza dramatu romantycznego

Kordian to dramat romantyczny o luźnej kompozycji. Trzy akty pokazują drogę bohatera od kryzysu do próby czynu:

• Akt I — młodzieńczy kryzys: nieszczęśliwa miłość do Laury, samotność, próba samobójcza
• Akt II — podróż po Europie i wielki monolog na Mont Blanc
• Akt III — spisek koronacyjny, próba zamachu, scena przed sypialnią cara (Strach i Imaginacja), szpital wariatów, finał na placu Saskim

Kordian to marzyciel i idealista, który przeżywa głęboki kryzys wiary w sens czynu. Dojrzewa do idei ofiary jednostki (winkelriedyzm), ale jego czyn zostaje rozbity przez lęk, samotność i psychiczny kryzys — nie potrafi udźwignąć wielkiego gestu, do którego dojrzał.

Winkelriedyzm. Formuła „Polska Winkelriedem narodów" pada w monologu na Mont Blanc — to koncepcja ofiary jednostki dla wolności narodu, alternatywa wobec mesjanizmu Mickiewicza („Polska Chrystusem narodów").