Liryka Słowackiego: Testament mój, Grób Agamemnona, Hymn

Testament mój powstał na przełomie 1839/1840 w Paryżu — nie jest dosłownym tekstem „z łoża śmierci" (Słowacki zmarł dopiero w 1849). To testament poetycki: rozrachunek ze światem i program własnej pamięci.

W utworze poeta projektuje, jak ma być zapamiętany — nie jako człowiek szczęśliwy, lecz jako twórca wierny swojej misji. Słynna zapowiedź siły poezji: „Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna…".

Grób Agamemnona (1839) to fragment poematu Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu. Wrażenia z greckich Myken stają się pretekstem do gorzkiej diagnozy Polski: poeta porównuje upadek wielkich cywilizacji z losem ojczyzny.

Kluczowe formuły krytyki narodowej:

• „czerep rubaszny" kontra „dusza anielska" — Polska skuta szlacheckim sarmatyzmem
• „Polsko! twa zguba w Rzymie!", „pawiem narodów byłaś i papugą" — ostra, ironiczna krytyka naśladownictwa i pychy