nadprzewodniki wysokotemperaturowe
„Nadprzewodnik z ceramiki — i to cieplejszy."
Przez dekady nadprzewodnictwo wymagało temperatur bliskich zeru bezwzględnemu. W 1986 roku Georg Bednorz i Alex Müller, pracując w laboratorium IBM, odkryli nadprzewodnictwo w materiałach ceramicznych — i to w znacznie wyższej temperaturze niż dotąd.
Było to zaskakujące, bo ceramika zwykle jest izolatorem. Odkrycie ożywiło całą dziedzinę i rozpoczęło wyścig o nadprzewodniki działające coraz „cieplej”. Już rok później uczeni otrzymali Nagrodę Nobla — jedno z najszybszych wyróżnień w historii.

Jak idee się łączą: Bednorz i Müller przełamali barierę temperatury, odkrywając nadprzewodnictwo w ceramice — ożywili dziedzinę zapoczątkowaną przez Kamerlingh Onnesa.
Nadprzewodnictwo wysokotemperaturowe (w ceramice).
Bo działa w dużo wyższej temperaturze niż dawne nadprzewodniki.
W 1986 roku (Nobel 1987).