Dante Alighieri (ok. 1265–1321) to włoski poeta, jeden z najważniejszych twórców literatury światowej, nazywany „ojcem języka włoskiego”. Jego dzieło zamyka epokę średniowiecza i zapowiada renesans.
Jego arcydziełem jest „Boska Komedia” — epicki poemat opisujący wędrówkę przez trzy zaświaty: Piekło, Czyściec i Raj. To zarazem wielka wizja moralna, panorama epoki i mistrzowski popis poetyckiego kunsztu.
Dante napisał ją nie po łacinie, lecz w języku włoskim — swoim rodzimym. Tym samym podniósł mowę codzienną do rangi języka wielkiej literatury i ugruntował włoski język literacki. Był też zaangażowany w burzliwą politykę Florencji, za co przypłacił wygnaniem z rodzinnego miasta.
Resztę życia spędził na tułaczce po Włoszech, gdzie ukończył dzieło życia. „Boska Komedia” wywarła wpływ na całą późniejszą literaturę europejską, a Dante pozostaje jednym z filarów kultury Zachodu.
Jak idee się łączą: Dante podniósł mowę codzienną do rangi wielkiej literatury; „Boska Komedia” to jeden z filarów kultury Zachodu.
Włoskim poetą, autorem „Boskiej Komedii”.
Poemat opisujący wędrówkę przez piekło, czyściec i raj.
Napisany po włosku, ukształtował język i wpłynął na literaturę.