Gabriel García Márquez (1927–2014) to kolumbijski pisarz, najsłynniejszy twórca realizmu magicznego i jeden z najważniejszych autorów XX wieku. W 1982 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla.
Jego arcydzieło, „Sto lat samotności", to saga rodu Buendía z fikcyjnego miasteczka Macondo. Codzienność miesza się w niej z cudownością — deszcz kwiatów, unoszące się postacie, przepowiednie — a wszystko opowiedziane jest tak, jakby było zupełnie naturalne. To istota realizmu magicznego.
Napisał też m.in. „Miłość w czasach zarazy". Zanim został pisarzem, pracował jako dziennikarz, a jego proza czerpie z barwnej historii i kultury Ameryki Łacińskiej.
„Gabo", jak nazywano go w Ameryce Łacińskiej, stał się jej literacką ikoną. Realizm magiczny, który rozsławił, wpłynął na pisarzy na całym świecie.
Kolumbijski pisarz, najsłynniejszy twórca realizmu magicznego, autor „Stu lat samotności"; laureat Nagrody Nobla (1982).
Kolumbijskim pisarzem, mistrzem realizmu magicznego, noblistą.
Stylem, w którym cudowność miesza się z codziennością jako coś naturalnego.
„Sto lat samotności".