Ostatnia władczyni Egiptu
Kleopatra (69–30 p.n.e.) to ostatnia władczyni starożytnego Egiptu i jedna z najsłynniejszych kobiet w historii. Wbrew legendzie była przede wszystkim wykształconą i sprytną polityczką, a nie tylko „piękną uwodzicielką".
Władała wieloma językami i znała się na dyplomacji. W czasach, gdy Rzym rósł w potęgę, starała się zachować niezależność Egiptu, wiążąc się politycznie — a także osobiście — z najważniejszymi rzymskimi przywódcami: najpierw Juliuszem Cezarem, potem Markiem Antoniuszem.
Ta strategia ostatecznie zawiodła. Po klęsce w bitwie morskiej pod Akcjum z Oktawianem los Egiptu był przesądzony. Kleopatra zmarła — według legendy od jadu węża — a Egipt stał się rzymską prowincją.
Jej śmierć zamknęła epokę hellenistyczną. Kleopatra przeszła do historii jako symbol władzy, inteligencji i kobiecej siły, choć jej wizerunek przez wieki bywał mocno zniekształcany.
Ostatnia władczyni Egiptu — wykształcona polityczka, która sojuszami z Rzymem broniła niezależności kraju; jej klęska zamknęła epokę hellenistyczną.
Ostatnią władczynią starożytnego Egiptu.
By bronić niezależności Egiptu wobec rosnącej potęgi Rzymu.
Klęską pod Akcjum i włączeniem Egiptu do Rzymu.