„Mona Lisa”; geniusz renesansu
Leonardo da Vinci (1452–1519) to włoski malarz, wynalazca i uczony — najpełniejsze wcielenie renesansowego ideału „człowieka wszechstronnego”. Jego ciekawość obejmowała niemal każdą dziedzinę wiedzy: od malarstwa po anatomię i inżynierię.
Namalował jedne z najsłynniejszych obrazów w historii — tajemniczą „Mona Lisę” i monumentalną „Ostatnią Wieczerzę”. Doprowadził do mistrzostwa technikę sfumato, miękkiego przenikania świateł i cieni, która nadaje jego postaciom niezwykłą żywość.
W swoich notatnikach, pisanych lustrzanym pismem, projektował maszyny latające, machiny wojenne i urządzenia wyprzedzające epokę o stulecia. Prowadził też szczegółowe badania anatomiczne, łącząc oko artysty z dociekliwością uczonego.
Wiele z jego zamierzeń pozostało nieukończonych, a część wynalazków nigdy nie powstała. Mimo to Leonardo stał się symbolem twórczej ciekawości i genialnego umysłu, który nie uznawał granic między sztuką a nauką.
Jak idee się łączą: Leonardo znosił granicę między sztuką a nauką — symbol renesansowej ciekawości i wzór dla Michała Anioła oraz Rafaela.