Odkrycie związku prądu i magnetyzmu.
Hans Christian Ørsted (1777–1851) to duński fizyk, odkrywca związku między elektrycznością a magnetyzmem. Jego przypadkowe spostrzeżenie zapoczątkowało jedną z najważniejszych dziedzin fizyki.
W 1820 roku podczas wykładu zauważył, że igła kompasu odchyla się, gdy w pobliżu płynie prąd elektryczny. Był to pierwszy dowód, że elektryczność i magnetyzm — traktowane dotąd jako osobne zjawiska — są ze sobą ściśle powiązane.
To pozornie drobne odkrycie okazało się przełomem. Otworzyło drogę badaniom Ampère’a i Faradaya, którzy rozwinęli z niego całą naukę o elektromagnetyzmie.
Bez odkrycia Ørsteda nie byłoby ani silników elektrycznych, ani prądnic, ani współczesnej elektrotechniki. Na jego cześć nazwano jednostkę natężenia pola magnetycznego — ersted.
Jak idee się łączą: Ørsted odkrył (1820), że prąd odchyla igłę magnetyczną — pierwszy dowód związku elektryczności i magnetyzmu; otworzył drogę Ampère’owi i Faradayowi.