Druga prędkość kosmiczna (prędkość ucieczki) to najmniejsza prędkość, jaką trzeba nadać ciału przy powierzchni planety, aby całkowicie uwolniło się z jej pola grawitacyjnego i oddaliło nieograniczenie daleko — czyli nie wróciło już na powierzchnię.
Oznaczenia
vII
druga prędkość kosmiczna (prędkość ucieczki)
[m/s]
G
stała grawitacji (≈6,67⋅10−11)
[N·m²/kg²]
M
masa ciała centralnego (planety)
[kg]
R
promień planety (odległość od jej środka)
[m]
Wyjaśnienie
Wyprowadzamy ją z zasady zachowania energii. Aby ciało „uciekło”, jego energia kinetyczna musi wystarczyć na pokonanie przyciągania grawitacyjnego: 21mv2=RGMm. Masa ciała m się skraca, zostaje v2=R2GM, czyli vII=R2GM. Porównując z pierwszą prędkością kosmiczną, widać prostą zależność: vII=2⋅vI — druga prędkość jest 2 (≈1,41) razy większa od pierwszej.
Kiedy stosować
Gdy pytamy, jaka prędkość pozwala na zawsze opuścić planetę (ucieczka z pola grawitacyjnego), a nie tylko wejść na orbitę. Dla Ziemi vII≈11,2 km/s. Zawsze zachodzi vII=2⋅vI.
Przykład
Oblicz drugą prędkość kosmiczną dla Ziemi.
PodstawienieM=5,97⋅1024 kg, R=6,37⋅106 m, G=6,67⋅10−11.
WynikvII=6,37⋅1062⋅6,67⋅10−11⋅5,97⋅1024≈1,12⋅104 m/s ≈11,2 km/s. (Sprawdzenie: 2⋅7,9 km/s ≈11,2 km/s.)