Aby utrzymać się na orbicie kołowej tuż nad powierzchnią, ciało musi mieć pierwszą prędkość kosmiczną v_I=√(GM/R). Aby uciec z pola grawitacyjnego, potrzeba drugiej prędkości kosmicznej v_II=√(2GM/R), która jest zawsze √2 razy większa od pierwszej. Zmień masę i promień ciała niebieskiego.
Co się właśnie stało?
Zmieniłeś masę ciała niebieskiego — obie prędkości urosły, ale prędkość ucieczki pozostała dokładnie razy większa od orbitalnej. Ten stosunek nie zależy od planety.
Prędkości kosmiczne:
— pierwsza prędkość kosmiczna: minimalna prędkość, by krążyć po orbicie kołowej tuż przy powierzchni. — druga prędkość kosmiczna: minimalna prędkość, by całkowicie uciec z pola grawitacyjnego. G — stała grawitacji, M — masa ciała, R — jego promień.
Dlaczego zależą od M i R?
Większa masa M „przyciąga" mocniej → trzeba lecieć szybciej. Większy promień R oddala nas od środka, słabsza grawitacja przy powierzchni → prędkości maleją. Dla Ziemi km/s, a km/s.
Czemu z Księżyca łatwiej odlecieć?
Księżyc ma małą masę i promień, więc obie prędkości są kilkukrotnie mniejsze niż na Ziemi ( km/s). Dlatego lądownik potrzebował dużo mniej paliwa, by wystartować z powrotem. To ta sama fizyka, co grawitacja powszechnego ciążenia.
Po co Ci to na maturze:
Wzory i rozwiązują większość zadań o satelitach i ucieczce. Chwyt: policz , a drugą prędkość dostajesz mnożąc przez .
Zapamiętaj: prędkość ucieczki jest zawsze razy większa od orbitalnej — niezależnie od tego, z jakiej planety startujesz.
Najmniejsza prędkość pozioma, przy której ciało krąży po orbicie kołowej tuż nad powierzchnią (dla Ziemi ≈ 7,9 km/s).
Gdy osiągnie drugą prędkość kosmiczną v_II=√(2GM/R) (dla Ziemi ≈ 11,2 km/s) — wtedy pokona pole grawitacyjne.
Bo Księżyc ma dużo mniejszą masę i promień niż Ziemia, więc jego prędkości kosmiczne są znacznie mniejsze.
Powiązane eksperymenty