Zmieniaj stężenie substratu. Dla reakcji I rzędu szybkość jest wprost proporcjonalna do stężenia (v=k·[A]) — więcej cząsteczek to częstsze zderzenia, więc podwojenie stężenia podwaja szybkość.
Co się właśnie stało?
Podwoiłeś stężenie substratu, a szybkość reakcji wzrosła dwukrotnie. W naczyniu jest dwa razy więcej cząsteczek, więc zderzają się dwa razy częściej — reakcja biegnie dwa razy szybciej.
Równanie kinetyczne (reakcja I rzędu):
— szybkość reakcji jest wprost proporcjonalna do stężenia substratu. v — szybkość (mol/(dm³·s)), k — stała szybkości (1/s), [A] — stężenie substratu (mol/dm³).
Dlaczego stężenie przyspiesza reakcję?
Reakcja zachodzi przez zderzenia cząsteczek. Im gęściej upakowane są cząstki substratu, tym więcej zderzeń efektywnych na sekundę → większa szybkość. Stąd wprost proporcjonalna zależność:
Uwaga na rząd reakcji
Ta prosta proporcja obowiązuje dla reakcji I rzędu. Dla reakcji II rzędu — podwojenie stężenia zwiększyłoby szybkość aż czterokrotnie. Rząd reakcji wyznacza się doświadczalnie.
Po co Ci to na maturze:
Zależność v = k·[A] to podstawa zadań z kinetyki. Chwyt: sprawdź rząd reakcji, potem policz, ile razy zmieni się v, gdy zmienisz stężenie. Dla I rzędu zmiana jest liniowa: ×2 stężenia to ×2 szybkości.
Zapamiętaj: w reakcji I rzędu szybkość rośnie wprost proporcjonalnie do stężenia — v = k·[A]. Więcej cząstek to częstsze zderzenia i szybsza reakcja.
Zwiększa ją — więcej cząsteczek w jednostce objętości to częstsze zderzenia.
Taka, w której szybkość jest wprost proporcjonalna do stężenia jednego substratu (v=k·[A]).
Tylko dla I rzędu; przy II rzędzie szybkość rośnie czterokrotnie.