Co zrobimy: Będziemy dodawać zasadę z biurety do kwasu ze wskaźnikiem i wyznaczymy moment zobojętnienia oraz stężenie kwasu.
Co widzisz na ekranie: Biuretę z zasadą nad kolbą z kwasem i fenoloftaleiną, przycisk dodawania kropli oraz krzywą miareczkowania (pH od objętości). W punkcie końcowym roztwór trwale różowieje, a pH gwałtownie skacze. Odczyty: stężenia i objętości, pH, objętość równoważnikowa i wyznaczone stężenie kwasu.
Co się właśnie stało?
Przez długi czas dolewanie zasady prawie nie zmieniało pH — aż nagle, w pobliżu punktu równoważnikowego, jedna kropla wywołała gwałtowny skok pH i roztwór zabarwił się na malinowo.
Czym jest miareczkowanie?
To metoda wyznaczania nieznanego stężenia przez dodawanie roztworu o znanym stężeniu (z biurety) aż do zobojętnienia. Wskaźnik (fenoloftaleina) sygnałem barwy pokazuje koniec.
Punkt równoważnikowy:
moment, w którym liczba moli dodanej zasady zrównuje się z liczbą moli kwasu:
Znając c_b, V_b i V_a, wyliczasz nieznane stężenie kwasu c_a.
Dlaczego pH skacze gwałtownie?
Blisko punktu równoważnikowego zostaje bardzo mało niezobojętnionego kwasu, więc każda kolejna kropla zasady mocno zmienia odczyn — stąd stromy skok na krzywej miareczkowania.
Po co Ci to na maturze:
obliczenia z miareczkowania (c_a·V_a = c_b·V_b) i odczyt punktu równoważnikowego z krzywej to typowe zadanie z analizy. Chwyt: przyrównaj mole kwasu i zasady.
Zapamiętaj: w punkcie równoważnikowym mole kwasu = mole zasady (c_a·V_a = c_b·V_b). Wskaźnik zmienia barwę tuż przy tym punkcie, gdzie pH gwałtownie skacze.
Moment, w którym liczba moli dodanej zasady zrównuje się z liczbą moli kwasu (c_a·V_a = c_b·V_b).
Zmianą barwy sygnalizuje koniec miareczkowania (punkt końcowy) bliski punktowi równoważnikowemu — np. fenoloftaleina różowieje.
Z równania c_a·V_a = c_b·V_b, znając stężenie i zużytą objętość zasady oraz objętość kwasu.