Co zrobimy: Popchniemy klocek na różnych podłożach — od szorstkiego po tor bez tarcia — i sprawdzimy, co dzieje się z jego ruchem, gdy nie działa siła wypadkowa.
Co widzisz na ekranie: Klocek na torze, przełącznik podłoża (szorstkie / śliskie / bez tarcia) i przycisk popchnięcia. Bez tarcia klocek jedzie równo bez końca, z tarciem zwalnia; pasek pokazuje prędkość. Odczyty: podłoże, siła wypadkowa, prędkość i stan ruchu.
Co się właśnie stało?
Na torze bez tarcia popchnięty klocek jechał bez końca ruchem jednostajnym — nie „chciał” się zatrzymać. Dopiero tarcie go hamuje.
Pierwsza zasada dynamiki (zasada bezwładności):
jeśli na ciało nie działa siła wypadkowa (albo siły się równoważą), to ciało pozostaje w spoczynku albo porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym:
Co to obala?
Potoczne przekonanie, że „do ruchu trzeba siły”. Siła jest potrzebna do ZMIANY ruchu (przyspieszenia, hamowania, zakrętu) — nie do jego podtrzymania. W kosmosie (bez tarcia) rzucony przedmiot leci w nieskończoność.
Czym jest bezwładność?
To „opór” ciała wobec zmiany stanu ruchu — miarą bezwładności jest masa. Dlatego trudniej ruszyć i zatrzymać ciężki wózek niż lekki.
Po co Ci to na maturze:
rozpoznawanie sytuacji, w których siły się równoważą (ruch jednostajny lub spoczynek), i odróżnianie ich od ruchu przyspieszonego. Chwyt: brak wypadkowej siły = stała prędkość.
Zapamiętaj: bez siły wypadkowej ciało zachowuje swój ruch (spoczynek albo ruch jednostajny). To tarcie je zatrzymuje, nie „natura”.
Ciało, na które nie działa siła wypadkowa, pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym.
Nie — siła jest potrzebna do zmiany ruchu; sam ruch jednostajny trwa bez siły (gdy nie ma tarcia).
Właściwość ciała polegająca na „oporze" wobec zmiany stanu ruchu; jej miarą jest masa.