Rozszerzenie tematu funkcji i optymalizacji (styk z fizyką). Kulka staczająca się bez tarcia najszybciej dotrze z A do B nie po linii prostej, lecz po cykloidzie — dłuższej, ale pozwalającej szybciej nabrać prędkości. Problem rzucił jako wyzwanie Johann Bernoulli w 1696 r.; dał on początek rachunkowi wariacyjnemu.
Co się właśnie stało?
Trzy kulki ruszyły jednocześnie z punktu i staczają się bez tarcia (tylko pod wpływem grawitacji) do niżej i z boku położonego punktu . Kulka na cykloidzie dociera pierwsza — mimo że jej tor jest najdłuższy. Intuicyjna „linia prosta" przegrywa.
Słynne wyzwanie z 1696 r.:
Brachistochrona (gr. brachistos — najkrótszy, chronos — czas) to jeden z najsłynniejszych problemów w historii matematyki, rzucony jako wyzwanie przez Johanna Bernoulliego. Pytanie: po jakim torze powinna zsuwać się kulka (bez tarcia), by dotrzeć z do w jak najkrótszym czasie? Intuicja podpowiada najkrótszą drogę — linię prostą — ale odpowiedź jest zaskakująca.
Odpowiedź: cykloida
Najszybszy jest tor w kształcie cykloidy — krzywej zataczanej przez punkt na obwodzie toczącego się koła. Jej równania parametryczne (kąt toczenia , promień koła ):
Choć cykloida jest dłuższa niż prosta, jej stromy początek pozwala kulce szybko nabrać prędkości — dzięki czemu całkowity czas jest krótszy.
Dlaczego to działa — energia i czas:
Z zasady zachowania energii (start ze spoczynku) prędkość zależy tylko od pionowego spadku :
Całkowity czas przejazdu to całka po długości toru — im wcześniej rośnie , tym mniejszy wkład do czasu:
Cykloida spada na starcie niemal pionowo, więc rośnie natychmiast i całka wychodzi najmniejsza. W symulacji policzyliśmy tę całkę numerycznie dla każdego toru — cykloida wygrywa deterministycznie.
Narodziny rachunku wariacyjnego:
Problem rozwiązali niezależnie m.in. Newton, Leibniz, Jakob i Johann Bernoulli oraz de l'Hôpital. Dał on początek rachunkowi wariacyjnemu — dziedzinie szukającej nie liczby, lecz całej funkcji (tu: kształtu toru), która minimalizuje pewną wielkość.
Ciekawostka — tautochrona:
Cykloida jest też tautochroną (gr. „ten sam czas"): kulka puszczona z dowolnego punktu takiej krzywej dociera na dół w tym samym czasie, niezależnie od tego, jak wysoko ją umieścimy.
Niezmiennik:
Cykloida minimalizuje CZAS przejazdu — nie długość drogi. Najkrótsza droga (prosta) i najkrótszy czas (cykloida) to dwie różne krzywe.
Po co Ci to na maturze:
To modelowy przykład optymalizacji: pytamy nie „ile", ale „jaki kształt" daje wartość najmniejszą. Łączy funkcje, pochodne i całki z fizyką (grawitacja, energia). Zapamiętaj mechanizm: prędkość zależy od spadku, a czas premiuje szybki, stromy start.
Zapamiętaj: najszybszy zjazd z do to cykloida, a nie linia prosta — dłuższa droga, lecz krótszy czas, bo stromy start szybciej rozpędza kulkę.
Cykloida — mimo że jest dłuższa od linii prostej, stromy start pozwala szybciej nabrać prędkości.
Nie — brachistochrona minimalizuje CZAS, a nie długość drogi.
Z wyzwania Johanna Bernoulliego (1696); rozwiązali go m.in. Newton i Leibniz, dając początek rachunkowi wariacyjnemu.