Szyfr Cezara przesuwa każdą literę o k pozycji w alfabecie. Zmieniaj przesunięcie i zobacz, dlaczego tak mała przestrzeń kluczy czyni go łatwym do złamania.
Co się właśnie stało?
Każdą literę zamieniamy na literę oddaloną o pozycji w alfabecie. Dolny pasek to po prostu alfabet obrócony o — dlatego „obraca się", gdy przesuwasz suwak.
Szyfr Cezara (arytmetyka modularna):
Ponumeruj litery: . Wtedy szyfrowanie i deszyfrowanie to dodawanie modulo 26:
— to numer litery jawnej, to klucz (przesunięcie), to numer litery zaszyfrowanej. „mod 26" zawija alfabet, więc po wracamy do .
Dlaczego to słaby szyfr?
Cały sekret to jedna liczba . Przesunięcie nic nie zmienia, więc pozostaje tylko 25 sensownych kluczy. Aby złamać szyfr „brute force", wystarczy sprawdzić wszystkie 25 przesunięć i zobaczyć, które daje czytelny tekst.
Po co Ci to na maturze:
To najprostszy przykład, że szyfr = funkcja na liczbach, a bezpieczeństwo zależy od rozmiaru przestrzeni kluczy. Rozumiejąc , ćwiczysz kongruencje i działanie — narzędzia z działu teorii liczb.
Zapamiętaj: szyfr Cezara to , a jego przestrzeń kluczy ma tylko 25 elementów — trywialnie mała, więc łamanie brute force jest natychmiastowe.
Bo klucz to tylko przesunięcie 1–25 — wystarczy sprawdzić wszystkie 25 możliwości (brute force).
Litera x → (x+k) mod 26; deszyfrowanie: (c−k) mod 26.
Powiązane eksperymenty