Rozszerzenie tematu dzielników i podzielności. Liczba doskonała równa się sumie swoich dzielników właściwych: 6=1+2+3, 28=1+2+4+7+14. Są bardzo rzadkie (6, 28, 496, 8128, …) i ściśle związane z liczbami pierwszymi Mersenne'a. Badali je pitagorejczycy i Euklides (ok. 300 r. p.n.e.), który podał wzór na parzyste liczby doskonałe.
Co się właśnie stało?
Liczba doskonała to taka liczba naturalna, która jest równa sumie swoich dzielników właściwych — czyli wszystkich dzielników poza samą liczbą. Dla badanej liczby zsumowaliśmy jej dzielniki i porównaliśmy wynik z samą liczbą. Gdy suma trafia dokładnie w liczbę, mówimy, że liczba jest doskonała.
Dwa pierwsze przykłady:
Dzielniki właściwe 6 to 1, 2 i 3, a ich suma:
Dzielniki właściwe 28 to 1, 2, 4, 7 i 14, a ich suma:
Pozostałe liczby dzielą się na niedomiarowe (, np. 8: ) oraz nadmiarowe (, np. 12: ). Liczby doskonałe leżą dokładnie na granicy między nimi.
Niezwykle rzadkie i głęboko związane z liczbami pierwszymi
Liczby doskonałe fascynowały matematyków od starożytności — pitagorejczycy przypisywali im mistyczne znaczenie, a Euklides badał je ok. 300 r. p.n.e. w „Elementach". Pierwsze cztery to 6, 28, 496 i 8128; są niezwykle rzadkie — do dziś znamy ich tylko 51.
Wzór Euklidesa (i twierdzenie Euklidesa-Eulera):
Euklides udowodnił, że jeśli jest liczbą pierwszą (tzw. liczbą pierwszą Mersenne'a), to
jest liczbą doskonałą. Sprawdź: dla mamy , a dla mamy . Euler wykazał później, że wszystkie parzyste liczby doskonałe mają dokładnie tę postać. Czy istnieją nieparzyste liczby doskonałe — do dziś nie wiadomo (to otwarty problem matematyczny!).
Po co Ci to na maturze:
To modelowy przykład, jak analizuje się dzielniki i podzielność liczb naturalnych — wypisywanie dzielników, ich sumowanie i klasyfikacja liczb to typowe szkolne narzędzia. Liczby doskonałe pokazują też, jak głęboko teoria dzielników łączy się z liczbami pierwszymi Mersenne'a — nieoczywiste struktury ukryte w zwykłych liczbach naturalnych.
Zapamiętaj: liczba jest doskonała, gdy suma jej dzielników właściwych (bez niej samej) równa się dokładnie tej liczbie — . Pierwsze to 6 i 28, a każdą parzystą daje wzór Euklidesa z liczbą pierwszą Mersenne'a.
Tak — 28 = 1+2+4+7+14, czyli równa się sumie swoich dzielników właściwych.
Liczba równa sumie swoich dzielników właściwych (wszystkich dzielników poza samą liczbą).
To do dziś otwarty problem matematyczny — nie wiadomo, czy takie istnieją.