Wielkie odkrycie 300 p.n.e. — Euklides

Liczby doskonałe

Rozszerzenie tematu dzielników i podzielności. Liczba doskonała równa się sumie swoich dzielników właściwych: 6=1+2+3, 28=1+2+4+7+14. Są bardzo rzadkie (6, 28, 496, 8128, …) i ściśle związane z liczbami pierwszymi Mersenne'a. Badali je pitagorejczycy i Euklides (ok. 300 r. p.n.e.), który podał wzór na parzyste liczby doskonałe.

Liczby doskonałe
Matematyka · Teoria liczb · Liczby doskonałe (ok. 300 p.n.e.)
Badana liczba nn (przesuń, by znaleźć 6 i 28)12
Czy 28 jest liczbą doskonałą (równą sumie swoich dzielników właściwych)?
badana liczba n
12
suma dzielników s(n)
16
liczba dzielników
5
typ
nadmiarowa
🎯 Wyzwanie: jaki to typ liczby?
seria: 0

Dam Ci liczbę — porównaj sumę jej dzielników właściwych z nią samą i sklasyfikuj ją.

Co się właśnie stało?

Liczba doskonała to taka liczba naturalna, która jest równa sumie swoich dzielników właściwych — czyli wszystkich dzielników poza samą liczbą. Dla badanej liczby zsumowaliśmy jej dzielniki i porównaliśmy wynik z samą liczbą. Gdy suma trafia dokładnie w liczbę, mówimy, że liczba jest doskonała.

Dwa pierwsze przykłady:

Dzielniki właściwe 6 to 1, 2 i 3, a ich suma:

6=1+2+36 = 1 + 2 + 3

Dzielniki właściwe 28 to 1, 2, 4, 7 i 14, a ich suma:

28=1+2+4+7+1428 = 1 + 2 + 4 + 7 + 14

Pozostałe liczby dzielą się na niedomiarowe (s(n)<ns(n) < n, np. 8: 1+2+4=7<81+2+4 = 7 < 8) oraz nadmiarowe (s(n)>ns(n) > n, np. 12: 1+2+3+4+6=16>121+2+3+4+6 = 16 > 12). Liczby doskonałe leżą dokładnie na granicy między nimi.

Niezwykle rzadkie i głęboko związane z liczbami pierwszymi

Liczby doskonałe fascynowały matematyków od starożytności — pitagorejczycy przypisywali im mistyczne znaczenie, a Euklides badał je ok. 300 r. p.n.e. w „Elementach”. Pierwsze cztery to 6, 28, 496 i 8128; są niezwykle rzadkie — do dziś znamy ich tylko 51.

Wzór Euklidesa (i twierdzenie Euklidesa-Eulera):

Euklides udowodnił, że jeśli 2p−12^p - 1 jest liczbą pierwszą (tzw. liczbą pierwszą Mersenne'a), to

2p−1 (2p−1)2^{p-1}\,(2^p - 1)

jest liczbą doskonałą. Sprawdź: dla p=2p = 2 mamy 21(22−1)=2⋅3=62^{1}(2^2-1) = 2\cdot 3 = 6, a dla p=3p = 3 mamy 22(23−1)=4⋅7=282^{2}(2^3-1) = 4\cdot 7 = 28. Euler wykazał później, że wszystkie parzyste liczby doskonałe mają dokładnie tę postać. Czy istnieją nieparzyste liczby doskonałe — do dziś nie wiadomo (to otwarty problem matematyczny!).

Po co Ci to na maturze:

To modelowy przykład, jak analizuje się dzielniki i podzielność liczb naturalnych — wypisywanie dzielników, ich sumowanie i klasyfikacja liczb to typowe szkolne narzędzia. Liczby doskonałe pokazują też, jak głęboko teoria dzielników łączy się z liczbami pierwszymi Mersenne'a — nieoczywiste struktury ukryte w zwykłych liczbach naturalnych.

Zapamiętaj: liczba jest doskonała, gdy suma jej dzielników właściwych (bez niej samej) równa się dokładnie tej liczbie — s(n)=ns(n) = n. Pierwsze to 6 i 28, a każdą parzystą daje wzór Euklidesa 2p−1(2p−1)2^{p-1}(2^p-1) z liczbą pierwszą Mersenne'a.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze szkoły.

Teoria i wzory

Definicja

Liczba doskonała równa się sumie swoich dzielników właściwych (bez samej siebie): 6=1+2+3,28=1+2+4+7+146=1+2+3,\qquad 28=1+2+4+7+14

Wzór Euklidesa-Eulera

Każda parzysta liczba doskonała ma postać: 2 p−1(2 p−1),gdy 2 p−1 jest liczbą pierwszą (Mersenne’a)2^{\,p-1}\left(2^{\,p}-1\right),\quad\text{gdy } 2^{\,p}-1 \text{ jest liczbą pierwszą (Mersenne'a)}

Otwarte pytania

Nie wiadomo, czy istnieją nieparzyste liczby doskonałe ani czy parzystych jest nieskończenie wiele.

Oznaczenia: pp liczba pierwsza, 2p−12^{p}-1 liczba pierwsza Mersenne'a.

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Czy 28 jest liczbą doskonałą?

Tak — 28 = 1+2+4+7+14, czyli równa się sumie swoich dzielników właściwych.

›

Co to jest liczba doskonała?

Liczba równa sumie swoich dzielników właściwych (wszystkich dzielników poza samą liczbą).

›

Czy istnieją nieparzyste liczby doskonałe?

To do dziś otwarty problem matematyczny — nie wiadomo, czy takie istnieją.