NexTutor
Wielkie odkrycie 240 p.n.e. — Eratostenes

Sito Eratostenesa

Rozszerzenie tematu liczb pierwszych i podzielności. Sito Eratostenesa (ok. 240 r. p.n.e.) to algorytm znajdowania liczb pierwszych: kolejno wykreślamy wielokrotności 2, 3, 5, 7…, a to co zostanie, to liczby pierwsze. Euklides udowodnił (ok. 300 r. p.n.e.), że liczb pierwszych jest nieskończenie wiele, choć rzedną wśród kolejnych liczb.

Matematyka · Teoria liczb · Sito Eratostenesa (ok. 240 p.n.e.)
Zakres liczb NN (do jakiej wartości przesiewamy)60
Im dalej liczymy, tym rzadziej pojawiają się liczby pierwsze. Liczb pierwszych jest…
zakres N
60
liczb pierwszych ≤ N
17
√N — granica sita
7.7
gęstość π(N)/N
28.3%

Co się właśnie stało?

Sito Eratostenesa wypisuje liczby 2, 3, 4, …, N, a potem kolejno wykreśla wielokrotności każdej znalezionej liczby pierwszej — najpierw 2 (4, 6, 8…), potem 3 (6, 9, 12…), potem 5, 7… To, co zostanie niewykreślone, to liczby pierwsze. Prosty, mechaniczny przepis wymyślony ok. 240 r. p.n.e. przez Eratostenesa z Cyreny.

Dlaczego wystarczy przesiewać do N\sqrt{N}?

Każda liczba złożona nn ma dzielnik pierwszy nie większy niż n\sqrt{n}:

n=ab,ab    anNn = a\cdot b,\quad a\le b \;\Rightarrow\; a\le\sqrt{n}\le\sqrt{N}

Gdyby oba czynniki były większe od n\sqrt{n}, ich iloczyn przekroczyłby nn — sprzeczność. Dlatego każdą liczbę złożoną wykreśli jakaś liczba pierwsza pNp\le\sqrt{N} i nie trzeba przesiewać dalej. To klucz efektywności algorytmu.

Liczb pierwszych jest nieskończenie wiele (Euklides, ~300 p.n.e.):

W „Elementach" (Księga IX) Euklides dowodzi tego elegancko przez sprzeczność. Załóżmy, że liczb pierwszych jest skończenie wiele: p1,p2,,pkp_1, p_2, \ldots, p_k. Rozważmy liczbę:

Q=p1p2pk+1Q = p_1\cdot p_2\cdots p_k + 1

Liczba QQ nie dzieli się przez żadną z pip_i (zawsze zostaje reszta 1). Więc albo QQ sama jest pierwsza, albo ma dzielnik pierwszy spoza listy — w obu przypadkach istnieje liczba pierwsza, której nie uwzględniliśmy. Sprzeczność. Zbiór liczb pierwszych jest zatem nieskończony: {p:p pierwsza}=|\{p : p \text{ pierwsza}\}| = \infty.

Rzedną, ale się nie kończą

Wśród kolejnych liczb naturalnych liczby pierwsze pojawiają się coraz rzadziej — ich gęstość π(N)/N\pi(N)/N systematycznie maleje (widać to na pasku po prawej). Mimo to nigdy się nie wyczerpują: zawsze da się znaleźć następną.

Po co Ci to na maturze:

Liczby pierwsze to „cegiełki" wszystkich liczb naturalnych — każda liczba naturalna ma jednoznaczny rozkład na czynniki pierwsze (podstawowe twierdzenie arytmetyki). Sito Eratostenesa i dowód Euklidesa to klasyczne szkolne tematy, a liczby pierwsze są fundamentem współczesnej kryptografii (np. system RSA opiera bezpieczeństwo na trudności rozkładu dużych liczb na czynniki pierwsze).

Zapamiętaj: sito Eratostenesa wykreśla wielokrotności liczb pierwszych aż do N\sqrt{N} — bo każda liczba złożona ma dzielnik pierwszy n\le\sqrt{n}. Liczb pierwszych jest nieskończenie wiele (Euklides), choć ich gęstość maleje.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Najczęstsze pytania

Ile jest liczb pierwszych?

Nieskończenie wiele — udowodnił to Euklides ok. 300 r. p.n.e.

Jak działa sito Eratostenesa?

Kolejno wykreśla się wielokrotności znalezionych liczb pierwszych; to co zostanie niewykreślone, to liczby pierwsze.

Dlaczego w sicie wystarczy przesiewać do √N?

Bo każda liczba złożona n ma dzielnik pierwszy ≤ √n.