NexTutor
Multimedia/Matematyka/Pochodne/Pochodna — od siecznej do stycznej

Pochodna — od siecznej do stycznej

Pochodna funkcji w punkcie to nachylenie stycznej do jej wykresu. Skąd bierze się jej wzór? Prowadzimy sieczną przez dwa punkty krzywej i zbliżamy jeden z nich do drugiego — gdy odległość hh maleje do zera, sieczna staje się styczną, a iloraz różnicowy dąży do pochodnej. W tym 15-sekundowym wideo i w wyjaśnieniu krok po kroku pokazujemy ten proces graniczny.

Krok po kroku

Pochodna — od siecznej do stycznej — storyboard krok po kroku
  1. 1

    Sieczna. Prowadzimy prostą przez punkty P(x0,f(x0))P(x_0, f(x_0)) i Q(x0+h, f(x0+h))Q(x_0+h,\ f(x_0+h)).

  2. 2

    Nachylenie siecznej. m=f(x0+h)f(x0)hm = \dfrac{f(x_0+h) - f(x_0)}{h} — iloraz różnicowy.

  3. 3

    Granica h0h \to 0. Zbliżamy QQ do PP; sieczna obraca się i staje się styczną.

  4. 4

    Pochodna. Wartość graniczna nachylenia to pochodna: f(x0)=limh0f(x0+h)f(x0)hf'(x_0) = \lim_{h\to 0} \dfrac{f(x_0+h) - f(x_0)}{h}.

Wyjaśnienie

Nachylenie siecznej między dwoma punktami wykresu to iloraz różnicowy f(x0+h)f(x0)h\frac{f(x_0+h)-f(x_0)}{h}. Im bliżej punkt QQ jest punktu PP (czyli im mniejsze hh), tym sieczna lepiej przybliża kierunek krzywej w PP. W granicy h0h \to 0 sieczna przechodzi w styczną, a iloraz różnicowy dąży do liczby zwanej pochodną funkcji w punkcie: f(x0)f'(x_0). Geometrycznie pochodna to nachylenie stycznej; to fundament rachunku różniczkowego — służy do wyznaczania stycznych, badania monotoniczności i ekstremów funkcji.

Najczęstsze pytania

Co to jest pochodna funkcji?

Pochodna w punkcie to nachylenie stycznej do wykresu w tym punkcie; formalnie granica ilorazu różnicowego przy h → 0.

Czym różni się sieczna od stycznej?

Sieczna przecina wykres w dwóch punktach; styczna dotyka go w jednym i ma nachylenie równe pochodnej.

Co oznacza granica h → 0?

Że drugi punkt Q zbliża się nieograniczenie do P — sieczna dąży wtedy do stycznej.

Do czego służy pochodna?

Do wyznaczania stycznych do wykresu oraz badania monotoniczności i ekstremów funkcji.