Nierówność wielomianowa to nie jest tylko znalezienie pierwiastków. Pierwiastki dzielą oś na przedziały, a odpowiedź wybierasz dopiero po sprawdzeniu znaku wielomianu na każdym przedziale.
W nierównościach wielomianowych CKE sprawdza, czy umiesz przejść od równania do znaku funkcji. Samo znalezienie miejsc zerowych to dopiero połowa zadania.
Typowe polecenia:
Poziom: maturalny + rozszerzenie. Dla podstawy ważna jest metoda przedziałów, a dla rozszerzenia dochodzi większa kontrola nad krotnością pierwiastków i bardziej złożone rozkłady.
W(x)>0, W(x)≥0, W(x)<0 albo W(x)≤0
lub < — nawiasy okrągłe,
Przykład
Rozwiąż nierówność: (x−1)(x+2)(x−4) ≥ 0 Krok 1. Miejsca zerowe: x=1, x=−2, x=4 Krok 2.
- Uczeń znajduje pierwiastki i wpisuje je jako odpowiedź — to błąd, bo nierówność wymaga przedziałów. - Uczeń zapomina, że przy ≥ albo ≤ miejsca zerowe należą do odpowiedzi.
- Czy wszystko jest po jednej stronie nierówności? - Czy wielomian jest rozłożony na czynniki?
Nierówność wielomianowa
Nierówność, w której po jednej stronie występuje wielomian, np. (x−1)(x+2)>0