Czesław Miłosz (1911–2004) to polski poeta, pisarz i eseista, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, jedna z najważniejszych postaci polskiej i światowej poezji XX wieku. W swojej twórczości mierzył się z doświadczeniem wojny, totalitaryzmu i emigracji.
Jego eseje, jak „Zniewolony umysł”, analizowały wpływ systemów totalitarnych na człowieka i intelektualistów. Przez lata żył na emigracji. Otrzymanie przez niego Nagrody Nobla (1980) miało dla Polaków ogromne znaczenie, także w kontekście ówczesnych przemian.
Jak idee się łączą: Mierzył się z totalitaryzmem i emigracją — a jego Nobel z 1980 r. wybrzmiał w Polsce wyjątkowo mocno.
Polskim poetą i eseistą, laureatem literackiej Nagrody Nobla.
W 1980 roku.
Esej „Zniewolony umysł”.