muzyka fortepianowa (mazurki, polonezy)
Fryderyk Chopin (1810–1849) to polski kompozytor i pianista, jeden z największych twórców muzyki fortepianowej i czołowa postać romantyzmu. Niemal cała jego twórczość poświęcona jest fortepianowi.
Był cudownym dzieckiem — komponował i występował już jako kilkulatek. W jego muzyce pobrzmiewa polska tradycja ludowa i narodowa: tworzył mazurki i polonezy, a także nokturny, etiudy i ballady o niezrównanej urodzie i głębi.
W 1830 roku wyjechał z Polski i wkrótce, po wybuchu powstania listopadowego, osiadł na emigracji w Paryżu. Tam zasłynął jako wirtuoz i nauczyciel, obracając się w kręgach artystycznej elity; przez lata łączyła go relacja z pisarką George Sand.
Przez całe życie tęsknił za ojczyzną, do której nigdy nie wrócił. Zmarł młodo w Paryżu; zgodnie z jego wolą serce sprowadzono do Warszawy. Dziś jest symbolem polskości, a jego imię nosi słynny Konkurs Chopinowski.
Jak idee się łączą: Chopin wprowadził polską tradycję ludową do muzyki fortepianowej romantyzmu — symbol polskości i patron Konkursu Chopinowskiego.