Biografia
Johann Sebastian Bach (1685–1750) to niemiecki kompozytor i organista epoki baroku, uznawany za jednego z największych kompozytorów w historii muzyki. Pochodził z rodziny o ogromnych tradycjach muzycznych.
Był niedoścignionym mistrzem polifonii — sztuki jednoczesnego prowadzenia wielu melodii — oraz formy fugi. Stworzył dzieła monumentalne, jak „Pasja wg św. Mateusza” i „Koncerty brandenburskie”, a także zbiór „Das wohltemperierte Klavier”, który stał się elementarzem dla kolejnych pokoleń muzyków.
Przez większość życia pracował jako organista i kapelmistrz, a przez ostatnie dekady jako kantor kościoła św. Tomasza w Lipsku, komponując muzykę na kolejne nabożeństwa. Za życia znano go głównie jako wirtuoza organów; pełnię uznania jako kompozytor zyskał dopiero po latach.
Jego twórczość stała się fundamentem muzyki europejskiej. Do dorobku Bacha wracali i uczyli się na nim najwięksi — Mozart, Beethoven i Chopin.
Oś życia
- 1685Narodziny w Eisenach (Niemcy).
- 1750Śmierć.
- rodzinaMuzyk z rodziny o wielkich tradycjach.
- organistaPraca organisty i kapelmistrza.
- LipskKantor kościoła św. Tomasza.
- dzieła„Pasja wg św. Mateusza”, „Koncerty brandenburskie”.
- polifoniaRozwój fugi i polifonii.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Bach doprowadził do mistrzostwa polifonię i fugę — fundament muzyki europejskiej, na którym uczyli się Mozart, Beethoven i Chopin.