rachunek różniczkowy, filozofia
Gottfried Wilhelm Leibniz (1646–1716) to niemiecki filozof, matematyk i uczony uniwersalny — jeden z ostatnich myślicieli, którzy z powodzeniem zajmowali się niemal wszystkimi dziedzinami wiedzy naraz.
Niezależnie od Newtona stworzył rachunek różniczkowy i całkowy. To jego zapis — symbole różniczki i całki — okazał się tak wygodny, że używamy go do dziś. O pierwszeństwo w tym odkryciu toczył z Newtonem jeden z najgłośniejszych sporów w historii nauki.
Opracował także system dwójkowy — zapisywanie liczb za pomocą zer i jedynek — który stał się później podstawą działania komputerów. Skonstruował maszynę liczącą i zajmował się logiką, prawem oraz historią.
W filozofii głosił, że świat składa się z niepodzielnych „monad”, i słynął z twierdzenia, że żyjemy w „najlepszym z możliwych światów”. Jego wszechstronny dorobek stał się fundamentem zarówno matematyki, jak i informatyki.
Jak idee się łączą: Leibniz niezależnie od Newtona stworzył rachunek różniczkowy i całkowy (jego notacja przetrwała), a system dwójkowy stał się podstawą informatyki.