Isaac Newton

Isaac Newton (1643–1727) był angielskim fizykiem, matematykiem i astronomem — jednym z najważniejszych uczonych w historii. Jego prace na ponad dwa stulecia wyznaczyły kształt fizyki i wciąż stanowią fundament szkolnej nauki o ruchu.

W dziele „Philosophiae Naturalis Principia Mathematica” (1687) sformułował trzy zasady dynamiki i prawo powszechnego ciążenia. Pokazał, że ta sama prawidłowość rządzi spadaniem jabłka i ruchem planet — po raz pierwszy połączył fizykę Ziemi i nieba w jeden spójny system.

Niezależnie od Leibniza stworzył rachunek różniczkowy i całkowy — narzędzie, bez którego nie sposób dziś uprawiać nauk ścisłych. Zajmował się też optyką: rozszczepił światło białe pryzmatem na barwy tęczy i zbudował teleskop zwierciadlany.

Był człowiekiem trudnym i skrytym — toczył zażarte spory (m.in. z Leibnizem o pierwszeństwo w rachunku), zajmował się alchemią i przez lata kierował angielską mennicą. Sam skromnie mówił, że widział dalej, „stojąc na ramionach olbrzymów”. Pochowano go w opactwie Westminsterskim.