
Awicenna (Ibn Sina, 980–1037) to perski uczony, lekarz i filozof, jedna z największych postaci złotego wieku islamu. Jego wszechstronny umysł ogarniał medycynę, filozofię, astronomię i matematykę.
Był cudownym dzieckiem — wiedzę opanowywał w błyskawicznym tempie, a jako młody człowiek leczył już władców. Praktyka lekarska i służba na dworach towarzyszyły mu przez całe, pełne wędrówek życie.
Jego najsłynniejsze dzieło, „Kanon medycyny”, to ogromna encyklopedia porządkująca całą ówczesną wiedzę medyczną. Przez kilkaset lat był podstawowym podręcznikiem lekarzy zarówno na Wschodzie, jak i na uniwersytetach Europy.
W filozofii łączył myśl Arystotelesa z tradycją islamu, wpływając także na późniejszych myślicieli chrześcijańskich. Awicenna stał się jednym z najważniejszych pomostów między nauką starożytną a nowożytną.
Jak idee się łączą: „Kanon medycyny” Awicenny przez stulecia był podręcznikiem lekarzy Wschodu i Europy — pomost między nauką starożytną a nowożytną.
Perskim lekarzem i filozofem świata islamu.
Jego dzieło, przez wieki podstawowy podręcznik medycyny.
Zarówno na Wschodzie, jak i w Europie.