nadprzewodnictwo
„Opór spadł do zera."
Heike Kamerlingh Onnes (1853–1926) był holenderskim fizykiem, mistrzem bardzo niskich temperatur. W 1908 roku jako pierwszy skroplił hel, schładzając go niemal do zera bezwzględnego.
Dzięki temu mógł badać, jak materia zachowuje się w ekstremalnym zimnie. W 1911 roku, chłodząc rtęć do około czterech stopni powyżej zera bezwzględnego, odkrył zdumiewające zjawisko: jej opór elektryczny nagle spadł do zera. Prąd mógł płynąć bez żadnych strat. Nazwał to nadprzewodnictwem.
Za badania własności materii w niskich temperaturach otrzymał w 1913 roku Nagrodę Nobla. Nadprzewodnictwo znajduje dziś zastosowanie m.in. w potężnych magnesach i pociągach maglev.
Jak idee się łączą: Onnes pokazał, że w ekstremalnym zimnie prąd może płynąć bez oporu — dziedzina nadprzewodnictwa rozwijana jest do dziś.
Holenderskim fizykiem niskich temperatur.
Nadprzewodnictwo — prąd bez oporu.
W 1911 roku, w schłodzonej rtęci.
W silnych magnesach, MRI i pociągach maglev.