Henri Becquerel
Odkrycie naturalnej promieniotwórczości.
Biografia
Henri Becquerel (1852–1908) to francuski fizyk, odkrywca promieniotwórczości. Za to odkrycie otrzymał w 1903 roku Nagrodę Nobla, wspólnie z Marią i Piotrem Curie.
W 1896 roku, badając sole uranu, zauważył coś zdumiewającego: samorzutnie emitowały one niewidzialne promieniowanie, które zaczerniało kliszę fotograficzną nawet w ciemności. Odkrył w ten sposób zjawisko, którego wcześniej nie znano — naturalną promieniotwórczość.
Było to promieniowanie inne niż odkryte niedługo wcześniej promienie X — pochodziło z samej materii, bez żadnego zewnętrznego źródła energii. Odkrycie otworzyło zupełnie nowy rozdział fizyki.
To właśnie badania Becquerela zainspirowały Marię Skłodowską-Curie do jej słynnych prac nad promieniotwórczością. Na jego cześć nazwano jednostkę promieniotwórczości — bekerel.
Oś życia
- 1852Narodziny w Paryżu (w rodzinie uczonych).
- 1896Odkrycie naturalnej promieniotwórczości (sole uranu).
- 1903Nagroda Nobla (z Marią i Piotrem Curie).
- 1908Śmierć.
- promieniowanieBadania nad fluorescencją i promieniowaniem.
- inspiracjaImpuls dla badań Marii Skłodowskiej-Curie.
- bekerelJednostka promieniotwórczości jego imienia.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Becquerel odkrył (1896) naturalną promieniotwórczość soli uranu — zainspirował Marię Skłodowską-Curie; jego imię nosi jednostka promieniotwórczości (bekerel).